Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

BaranĂ¡ - Elektro Shaman

CD-RECENSIE 

Baraná - Elektro Shaman
bezetting: Steven Kamperman sopraansaxofoon en altklarinet; Behsat Üvez zang,   elektrische baglama en percussie; Jeff Sopacua gitaar; Ernst Reijseger cello en elektrische cello; Afra Mussawissade percussie en samples; Erman Dirikcan gitaar; Eric Calmes basgitaar
opgenomen: september 2011 en mei 2012 in Studio West Hoogland
release: 2012
label: LopLop
tracks: 9
tijd: 46.30
website: www.barana.nl
door: Rinus van der Heijden


Baraná heeft een shaman (een mythische persoon die toegang heeft tot de spirituele wereld) als uitgangspunt genomen voor zijn nieuwste cd. ‘Elektro Shaman’ is de titel van dit nieuwe album: twee woorden die de inhoud treffend weergeven: elektronische toevoegingen aan de muziek van een wereld die een shaman op zijn duimpje kent.

Die wereld wordt door Baraná gezien als de wereld die ons omringt met lucht, aarde, water en vuur. Om die elementen in handen van een shaman te leggen, keerde Baraná terug naar oeroude tijden, waar sjamanistische muziek en teksten in de Turks-Oeigoerse mythologie ontstonden.

Baraná is opnieuw op grootse wijze geslaagd om oosterse en westerse muziek te mengen en voor een groot publiek toegankelijk te maken. De teksten, vertolkt door de rauwe stem van Behsat Üvez, zijn weliswaar niet te verstaan – ook niet door Turken die nu leven – maar de zeggingskracht ervan wordt uitgediept door de wonderlijke mix van traditionele, eigentijdse en elektronische instrumenten.

Zo is een gitaar kunstig ingebed in de klanken van een baglama, een snaarinstrument dat ook bekend is onder de naam saz. Maar ook de akoestische en elektrische cello van Ernst Reijseger leven hier een eigen leven naast de Perzische percussie van Afra Mussawissade. De oude en de nieuwe wereld, in teksten, muziek en instrumenten naar het heden vertaald, trance-achtig soms, switchend tussen oeroude volksstammen en hedendaagse leefgemeenschappen.

Er is één minpuntje op te merken: de schreeuwerige zang van Üvez gaat hier en daar tegenstaan. De overlevering zal wel geleerd hebben hoe hij zijn teksten moet vertolken, maar het kan bijna niet waar zijn dat de oude Turks-Oeigoerse tradities op deze hedendaagse (pop)manier ten gehore werden gebracht.


Zie ook:


© Jazzenzo 2010