Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Jazz à Verviers maakt alle aanwezigen gelukkig

CONCERTRECENSIE. Festival Jazz a Verviers, Espace Dousberg, Verviers (België), 13 december 2014. Dubbelconcert: Manu Katché Kwartet; Nathalie Loriers met Philippe Aerts en Tineke Postma
beeld: Robert Hansenne
door: Mathilde Löffler

De verrukkelijkste verrassingen zijn soms dichtbij huis te vinden. Ver weg van de Randstad, maar dichtbij Maastricht in het Franstalige Wallonië, werd voor de achtste keer het festival 'Jazz a Verviers' gehouden. Met als sluitstuk en hoogtepunt van het programma een dubbelconcert van twee heel verschillende bands: het kwartet van drumfenomeen Manu Katché en een samenwerking van de Belgische pianiste Nathalie Loriers en haar muzikale partner Philippe Aerts op contrabas met de Nederlandse altsaxofoniste Tineke Postma.

  
Manu Katché, Nathalie Loriers en Tineke Postma op festival Jazz à Verviers.

Een bevlogen organisatie had in cultureel centrum Espace Dousberg - een mooie intieme zaal met een verbluffend levendige akoestiek en vakkundig afgesteld geluid - een flinke schare liefhebbers uit de drie buurlanden België, Nederland en Duitsland op de been gebracht. Voor een avond die voelde als een warm bad vol bevlogenheid, speelvreugde en open musiceren, waarbij musici en publiek elkaar snel vonden in volledige concentratie op de muziek.

Geconcentreerd
Nathalie Loriers verzorgde samen met Philippe Aerts en Tineke Postma de aftrap met een geconcentreerd concert waarin de musici veel ruimte lieten voor stiltes, elkaar de ruimte gaven, samen op zoek gingen naar melodielijnen en ritmes, maar ook heel energiek, speels en hardbopachtig speelden.

Een stuk, opgedragen aan Lennie Tristano, was vooral opgebouwd uit kenmerkende polyfone melodielijnen die de erfenis van Bach in het werk van Tristano duidelijk weerspiegelden. Een stuk, opgedragen aan de onlangs overleden Charlie Haden was diep ontroerend met een emotioneel intro van Tineke Postma op sopraansaxofoon. Andere stukken waren speels, energiek en altijd verrassend, muzikaal, vol spanning en speelvreugde die ervan afspatte. 

Drie rasmusici die het beste uit elkaar naar boven haalden in een bijzonder gelukkige menage à trois die nieuwe, speelse, uitdagende kanten van de musici met elkaar verbindt. Het publiek dat zo geconcentreerd had geluisterd dat je een speld kon horen vallen, reageerde met enthousiast en uitbundig warm applaus. 

  
Contrabassist Philippe Aerts trad op met Nathalie Loriers en Tineke Postma (m). Jim Watson en Luca Aquino uit het kwartet van slagwerker Manu Katché.

“U bent een heel goed publiek, beter dan in Parijs. Zonder u zou deze avond niet mogelijk zijn. Er zitten veel artiesten in het publiek en dat gaan we nu bewijzen.” Manu Katché liet zijn publiek een best ingewikkeld melodieus riff meezingen. “Met meer overtuiging, zoals in de kerk, ja goed zo.”

Uitzinnigheid
In deze sfeer van beschaafde uitzinnigheid zette het kwartet van Manu Katché een energiek, stomend en ongelooflijk groovend optreden neer, dat niemand in de zaal onberoerd kon laten. Na een wereldwijde marathontournee van meer dan 150 concerten stond hier een kwartet van vier individualisten, dat als een geoliede machine was ingespeeld en dat de individuele stemmen van de musici liet samensmelten toe een groot, harmonieus en indrukwekkend feest vol rock, funk, fusion en jazz.

Manu Katché, het drummonument met een indrukwekkende staat van dienst in pop, rock, jazz en wereldmuziek en bekend van de befaamde samenwerking met Peter Gabriel en Sting in de jaren tachtig, sopraansaxofonist Jan Garbarek en Youssou N 'Dour, maakte diepe indruk met zijn openheid, speelvreugde en duizelingwekkende techniek waarmee hij de drums liet spreken.

Zijn kenmerkende polyritmiek, opvallende melodieuze splashbekkens en virtuoze bass drum stonden centraal in het geluid van zijn fusionkwartet met een opvallende bezetting van drums, Hammondorgel afgewisseld met piano, trompet en saxofoon, maar zonder bas. De ruimte die door het achterwege laten van de bas ontstond, gaf Katché ruim baan en zorgde voor een swingend fusiongeluid dat altijd doorzichtig, beweeglijk en verrassend bleef. 

  
Het Manu Katché Quartet (m) met Luca Aquino (l) en Tore Brunborg (r).

Naast de overdonderend gevarieerde en polyritmische drumstijl van Manu Katché met  duizelingwekkende solo's en uitdagend dynamisch gevarieerde begeleiding, was een heldenrol weggelegd voor Jim Watson op het stomende Hammondorgel. Trompettist Luca Aquino ontlokte in zijn solo's soms haast onwerkelijke geluiden aan de trompet waarbij hij ook gedoseerd effecten inzette. Boeiend en lyrisch deed hij zijn verhaal. Ook saxofonist Tore Brunborg maakte spaarzaam gebruik van effecten die een extra dimensie toevoegden aan zijn energieke solo's. Zij ademden de ruimte van weidse Scandinavische landschappen en verstilde schoonheid.

Twee toegifts
Dit was muziek in een uiterst positieve sfeer. Het geconcentreerde, aandachtige publiek reageerde uitzinnig met staande ovaties, waarop twee toegifts volgden. Als er een recept bestaat voor een concert dat alle aanwezigen gelukkig maakt, dan was het daar in Verviers op deze avond voorhanden. 

De organisatie dankte in een gemoedelijke sfeer de musici, het publiek en de grote sponsors van overheid en bedrijfsleven die het festival mogelijk hadden gemaakt. Het staat vast: 'Jazz à Verviers' is avontuurlijk en een reis meer dan waard. 


© Jazzenzo 2010