Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Jan Geijtenbeek – Boston Waltz

CD-RECENSIE

Jan Geijtenbeek – Boston Waltz
bezetting: Jan Geijtenbeek piano; Simón Willson contrabas; Lee Fish drums
opgenomen: 22 maart 2017, Wellspring Sound, Action (VS)
uitgebracht: 29 april 2017
label: eigen beheer
aantal stukken: 12
tijdsduur: 36’55
website: www.goatmusic.nl/jangeijtenbeek
door: Erno Elsinga



Jan Geijtenbeek zal niet bij iedereen meteen een bel doen rinkelen. Toch bracht de pianist al vier albums onder eigen naam uit en bereikte hij met zijn band Goatmusic de finale van de Keep an Eye Jazz Award. Voor ‘Boston Waltz’ toog de Ermeloër naar de hoofdstad van de Amerikaanse staat Massachusetts waar hij de studio in trok met Berklee-alumni Simón Willson op contrabas en drummer Lee Fish.

Op voorgaande albums dook Geijtenbeek (1988) al eens in de muziek van Horace Silver en nam hij op met Anton Goudsmit, Rolf Delfos, Esther van Hees en Jeroen van Vliet, de pianist bij wie hij in 2015 zijn master afrondde. Ook bij Kenny Werner werden lessen gevolgd.

Opvallend is Geijtenbeeks doordachte klankbehandeling en lyriek. In de evenwichtige composities krijgen melodieën de volle ruimte te ademen en is er veel aandacht voor detail. Verhaallijnen in het midden en hoog worden harmonieus verenigd met creatieve basmelodieën of door Geijtenbeek ongemerkt omgezet in een groove. Een aangename dynamiek die voor een ontspannen flow zorgt, hoewel deze aanpak net iets te veel terugkeert in de composities van de pianist.

Geijtenbeek nam ‘Boston Waltz’ in één dag op na slechts twee repetities met Willson en Fish, die hij in Boston ontmoette. In dat licht bezien is het album een prestatie van jewelste. Het trio klinkt bijzonder organisch en bezit een frisse en speelse dynamiek. Geijtenbeeks spel verraadt diepgang, maar in plaats dat composities worden opengebroken wordt de climax gezocht. Een paradox die uiteindelijk ten koste gaat van Geijtenbeeks doordachte spel en klank.


© Jazzenzo 2010