Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Bram De Looze – Piano e Forte

CD-RECENSIE

Bram De Looze – Piano e Forte
bezetting: Bram De Looze piano e forte
opgenomen: aug. en okt. 2016, Pianos Maene Ruislede (B)
uitgebracht: maart 2017
label: Fuga Libera
aantal stukken: 10
tijdsduur: 54’10
website: www.bramdelooze.com -  www.outhere-music.com
door: Georges Tonla Briquet




De verschillen en parallellen vinden tussen improvisatie enerzijds en piano e forte anderzijds, dat is de uitdaging die de jonge pianist Bram De Looze aanging voor zijn nieuwste opname. Wie de bijzondere concerten miste, kan nog luisteren naar de cd.

Bram De Looze (1991) staat al een decennium in de schijnwerpers met LABtrio maar drukt tevens zijn stempel op een aantal andere groepen waar hij deel van uitmaakt zoals Sander De Winne Group en De Looze-Machtel-De Waele. Met zijn eigen internationaal septet Septych zette hij een gedurfde stap door de combinatie van twee cello’s, drums, saxofoons, basklarinet, fluit en piano. 

Voor ‘Piano e Forte’ duikt hij in een totaal andere wereld die echter wel aansluit bij zijn visie om steeds nieuwe perspectieven en klankenwerelden te creëren. Deze keer koos hij voor drie piano’s van een paar eeuwen geleden: een Pleyel 1843 (concert grand replica), een Erard 1836 (restored original) en een Anton Walter 1795 (replica). Hij koppelde de specifieke universums van deze drie modellen aan drie ‘temperamenten’ die hem het meest geschikt leken in deze context: Rameau, Thomas Young en 1/4 Syntonic Meantone.

Een heel beredeneerd en mathematisch gegeven maar uiteindelijk een unieke luisterervaring. Het is een continu koorddansen op een strakke kabel gespannen tussen ogenschijnlijk totaal verschillende werelden. De Looze ontspint een uiterst fragiel net dat hij aan elkaar rijgt met precies gekozen losse noten die de essentiële knooppunten vormen om het geheel aan elkaar te binden.

Je kan dit heel technisch beluisteren en analyseren met aandacht voor het ingenieus vervlechten van elementen als intervallen, boventonen, harmonie en melodievorming. Of je zakt langzaam weg in een geïmproviseerde magisch-realistische wereld gedrenkt in klankkleuren die je hier pas ontdekt.

De jonge Bram De Looze durft duidelijk risico’s te nemen. Tot nu toe slaagt hij con brio in elk opzet.




Bram De Looze – Piano e Forte


© Jazzenzo 2010