Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Mark Schilders FABRIK verzuimt contact met publiek

CONCERTRECENSIE. Mark Schilders FABRIK, Paradox Tilburg, 15 september 2017
beeld: Liesbeth Keder
door: Erno Elsinga

Geen instrument is nog vreemd in de muziek die we nog altijd relateren aan jazz. Zo ook elektronica die wordt ingezet om geluidswallen op te trekken, soundscapes te draperen of om slechts subtiele variaties aan te brengen zoals dat in minimal music gebeurt. Dat laatste is het geval in de muziek van Mark Schilders, de drummer die met zijn debuutband FABRIK al enige tijd door Nederland trekt.

  
Mark Schilders FABRIK presenteerde het in maart uitgebrachte gelijknamige album in Paradox Tilburg.

Inhoud
Schilders (29) maakt furore in de band van Reinier Baas, is aanjager bij het New Rotterdam Jazz Orchestra en speelt in het Moon Trio van Jeroen van Vliet, een band die nog enigszins in de buurt komt van wat de slagwerker met zijn Vlaamse collega’s – Bert Cools op gitaar, Bram de Looze piano en Thierry Castel op onder meer synthesizer – op de bühne brengt. Daar waar de melodische composities van Van Vliet contact leggen met het publiek, verlaten de stilistische schermutselingen van Schilders nauwelijks het podium. 

De vanuit de stilte opgetrokken dromerige intro’s en de eenvoudig van opzet schuivende repeterende patronen schiepen een sfeer zonder resultaat als een boek zonder inhoud. Zo nu en dan kroop een liedstructuur in het cocon zonder spanningsbogen, liet De Looze imponerende notenclusters kletteren over de geïmproviseerde ondergrond of was er de ritmische synergie der instrumenten die enige glans gaven aan het weidse landschap waar maar weinig wilde bloeien.

  
Gitarist Stijn Cools, pianist Bram de Looze, Thierry Castel op synthesizer en Schilders op drums, gitaar en elektronica.

Tijdelijk
Een integere ode aan ‘alle dingen die tijdelijk zijn’ bevatte een fraaie strijksolo van Cools op elektrische gitaar. Een dynamisch en interessant werk dat net als het STUFF.-achtige slotstuk ‘Eternal Diner’ dankzij de gevarieerde en deels explosieve structuur voor enige opwinding zorgde. 

FABRIK is een band van en voor muzikanten. Het eindeloos gedraai aan knopjes – Schilders bespeelde naast de drums ook de gitaar en elektronica – schoot zijn doel voorbij en bevredigde vooral de musici onderling in plaats van het publiek.  


© Jazzenzo 2010