Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Steve Coleman’s Natal Eclipse - Morphogenesis

CD-RECENSIE

Steve Coleman’s Natal Eclipse - Morphogenesis
bezetting: Steve Coleman altsaxofoon, Jonathan Finlayson trompet, Maria Grand tenorsaxofoon, Rane Moore klarinet, Kristin Lee viool, Jen Shyu zang, Matt Michell piano, Greg Chudzik bas, Neeraj Mehta percussie
opgenomen: 23-25 september 2016, Systems Two Recording Studios, Brooklyn, NYC
uitgebracht: augustus 2017
label: PI Recordings / Challenge Records
aantal stukken: 9tijdsduur: 60’45
website: m-base.com - challengerecords.com  - pirecordings.com
door: Cyriel Pluimakers


‘Morphogenesis’ vormt maar liefst het dertigste album, waarop altsaxofonist Steve Coleman als leider optreedt. Op zijn laatste productie presenteert hij een synthese van jazz en kamermuziek. Een drummer is niet aanwezig en op vijf stukken speelt percussionist Neeraj Meeta mee.

Coleman maakt graag gebruik van ritmische melodielijnen, die eindeloos – met kleine variaties - worden herhaald. Zijn muziek is obsessief van karakter en grijpt je als luisteraar naar de keel. Een onheilspellend element vormt vaak de basis van zijn stukken. 

In de jaren ’80 was Coleman de belangrijkste woordvoerder van de revolutionaire M-Base beweging en reisde hij met zijn Five Elements de hele wereld over. Tegenwoordig lijkt de saxofonist meer aansluiting te zoeken bij de hedendaagse gecomponeerde muziek. 

In zijn composities krijgen violiste Kristin Lee en vocaliste Jen Shu vaak een prominente rol. De woordloze zang van Shu geeft net dat stukje extra aan de complexe klankweefsels en Lee zorgt voor dat typisch scherpe randje aan de arrangementen. Coleman maakt strak gestructureerde muziek, die nergens mee te vergelijken is. Samen met trompettist Jonathan Finlayson - al heel wat jaren zijn muzikale kompaan - neemt hij de meeste solo’s voor zijn rekening.  

Hoogtepunt is het meer dan veertien minuten durende ‘Morphing’, waarin ook tenorsaxofoniste Maria Grand uitgebreid aan bod komt. Waar Coleman’s solo’s aanvoelen als een genadeloos fileermes, laat zij een meer lyrische en beschouwende kant horen. Naarmate de compositie vordert komen de musici steeds dichter bij elkaar om te eindigen in een groots neergezet collectief. Klarinettiste Rane Moore krijgt een belangrijke rol in ‘Dancing and Jabbing’, een stuk dat aanvoelt als een experimenteel ballet vol onverwachte sprongen en uithalen. 

Het ritmische ‘Horda’ sluit deze geslaagde productie af met een soort geconcentreerde samenvatting van Coleman’s artistieke verhaal. Deze cd is zo goed, dat je hem – ook na herhaalde beluistering – weer opnieuw opzet om nog meer muzikale geheimen te ontdekken. Een nieuw en avontuurlijk meesterwerk van een van de belangrijkste trendsetters van de actuele jazz!



Steve Coleman’s Natal Eclipse - Morphing


© Jazzenzo 2010