Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Avontuurlijk Rockit versmelt stijlen en generaties

CONCERTRECENSIE. Rockit Festival, De Oosterpoort Groningen, 11 november 2017
beeld: Niels Cornelis Meijer
door: Ron Holman

‘A Journey into Jazz and Beyond’, dat is de ondertitel van Rockit, een nieuw festival van North Sea Jazz in samenwerking met De Oosterpoort in Groningen waar gevestigde namen en rijzende sterren in de jazz- en cross-over muziek optraden.

  
Herbie Hancock, saxofonist Donny McCaslin, en vocaliste Merrill Garbus van de band tUnE-yArDs betraden onder meer het podium van festival Rockit in Groningen.

Rockit is genoemd naar de gelijknamige hit van Herbie Hancock uit 1983 die toentertijd door jazzcritici werd verguisd vanwege zijn knieval voor de commercie. De hit had volgens verstokte jazzkenners helemaal niets meer met jazz te maken. Nou heeft Hancock, net als Miles Davis, zich nooit iets aangetrokken wat anderen van zijn muziek vonden en deed gewoon waar hij zelf zin in had. Nu ruim dertig jaar later is er een festival naar zijn hit genoemd. Het kan verkeren.

Een grensoverschrijdend festival dus met namen als Herbie Hancock zelf, de Donny McCaslin Group, BadBadNotGood, het Portico Quartet, Thundercat, contrabassist Miles Mosley, TaxiWars, Shabaka & the Ancestors en Tune-Yards. De jazz in een wat meer pure vorm was met het Mark Guiliana Jazz Quartet, het Avishai Cohen Quartet, Allison Miller’s Boom Tic Boom en Ben van Gelder/Reinier Baas aanwezig, maar verder was het een eclectische mix aan muziekstijlen die soms weinig raakvlakken met de jazz hadden. Opvallend was ook dat het aantal Nederlandse acts matig vertegenwoordigd was.

  
De band BadBadNotGood, zangeres en bassiste Genevieve Artadi van het duo Knower, Ben van Gelder met Reinier Baas.

Herbie Hancock was afgelopen juli ook tijdens NSJF te zien en zijn band in Groningen was, op drummer Trevor Lawrence jr. na, hetzelfde. Hancock speelde veel flarden van bekende hits zoals ‘Cantaloupe Island’, ‘Actual Proof’ of ‘Chameleon’ waarna de nummers alle kanten op meanderden om pas op het eind weer terug te keren naar het originele thema. Heel jammer was dat ‘Rockit’ zelf niet werd gespeeld. Daar was het toch allemaal om te doen geweest.

Generatieverschil
In de kleine zaal trad Bang on A Can op die, wars van het elektronische geweld in de andere zalen, hele verstilde muziek maakte. Enorm hinderlijk waren de dichtklappende deuren van deze zaal. Wat je bij jazzconcerten niet snel zal meemaken is de oproep tot publieksparticipatie. Meeklappen kan nog net, maar het publiek vragen om massaal te gaan bukken en iets later omhoog te springen, dat gaat de meeste jazzliefhebbers toch echt te ver. BadBadNotGood deed dat wel en zie, de zaal met vooral veel jongeren sprong vrolijk mee. Een generatieverschil?

  
TaxiWars, sfeerbeeld De Oosterpoort, trompettist Avishai Cohen.

Nog enthousiaster waren de toeschouwers bij tUnE-yArDs, de band opgericht door vocaliste Merrill Garbus. Met een hele batterij aan loopstations creëerde ze aparte koortjes en drumpartijen waarover ze haar eigenaardige maar zeer aanstekelijke liedjes ten gehore bracht. De muziek heeft niet veel met jazz te maken, en daar maakte ze zelf een grapje over door op haar ukelele een barré-akkoord te spelen en met een brede grijns “Jazz” te roepen om vervolgens weer verder te gaan met haar eigen stuiterende nummers.

Energie
Dezelfde energie vinden we terug bij de electrojazzfunk van het uit Los Angeles afkomstige Knower, met de graatmagere Louis Cole op drums. Cole drumt ook bij bassist/vocalist Thundercat die zich net als Cole graag kleedt in weirde uitdossingen. Ditmaal had Thundercat zich voorzien van een Pippi Langkous-achtige pruik inclusief twee halflange paardenstaarten en een glimmend gymbroekje. Bijzonder vervreemdend. Weliswaar is zijn muziek wat meer toegankelijker geworden en heeft hij met ‘Them Changes’ een bescheiden hit, maar de meeste nummers bevatten nog voldoende bizarre wendingen en uitgesponnen solo’s om met open mond naar zijn optreden te kijken. 

  
Bang on A Can, Thundercat, Mark Guiliana Jazz Quartet.

Aanvulling
Is Rockit een aanvulling op de diverse jazz- en aanverwante muziekfestivals? Veel verschil met festivals als So What’s Next of Transition is er niet. Maakt niet uit; in het noorden van Nederland is best ruimte voor dit soort concerten. Groot voordeel van De Oosterpoort is dat de zalen dicht bij elkaar liggen zodat je snel van de ene zaal naar de andere kan lopen. Dat kon nu ook makkelijk omdat het niet afgeladen vol was. Benieuwd hoe dat bij de volgende editie zal zijn.


© Jazzenzo 2010