Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Tim Armacost – Time Being

CD-RECENSIE

Tim Armacost – Time Being
bezetting: Tim Armacost tenorsaxofoon, Jeff “Tain” Watts drums, Robert Hurst contrabas, David Kikoski piano
opgenomen: 2 & 3 december 2016, Sanctuary Studios, Easton, PA
uitgebracht: 8 september 2017
label: Whirlwind Recordings
aantal stukken: 10
tijdsduur: 64’02
website: www.timarmacost.com - www.whirlwindrecordings.com
door: Georges Tonla Briquet



‘Time Being’ ontstond door Ornette Colemans ‘Lonely Woman’ als startpunt te nemen voor een eerste aftasten van de mogelijkheden onder elkaar en die geleidelijk verder uitgebouwd werd rond deze legendarische compositie.

Vanaf de sterke openingstrack ‘Alawain’ is duidelijk dat tenorsaxofonist Tim Armacost en zijn kompanen de connectie met een welbepaalde jazztraditie niet willen loslaten maar ook beseffen dat we anno 2017 zijn. Geen toeval natuurlijk want Armacost richtte indertijd ook het New York Standards Quartet op dat eenzelfde visie hanteert en waarvan het zesde album recent verscheen. Met een swingende versie van Monks ‘Teo’ legt hij overigens ondubbelzinnig het verband met deze groep.

Alles werd opgenomen in de studio van slagwerker Jeff ‘Tain’ Watts waarbij de muzikanten zich in dezelfde ruimte bevonden. Een verklaring voor de hechte clubsound. Dat Armacost zijn tenorklank dicht aanleunt bij deze van Donny McCaslin kan je gerust als een pluspunt beschouwen. We horen eenzelfde gedrevenheid met soul en rock erin verweven, gelardeerd met bopaccenten.

Voor een paar nummers nodigden ze pianist David Kikoski uit om het geheel wat extra in te kleuren. Op die manier komt het meer lyrische karakter van de vier aan bod, zoals in de hartverscheurende ballad ‘The Next 20’. Zo ontstaat er meteen een mooi evenwicht tussen assertiviteit en intimisme.En nu maar hopen dat ze richting onze contreien afzakken.




Tim Armacost – Time Being (volledig album)


© Jazzenzo 2010