Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Robin Verheyen, Marc Copland, Drew Gress, Billy Hart - When The Birds Leave

CD-RECENSIE

Robin Verheyen, Marc Copland, Drew Gress, Billy Hart - When The Birds Leave
bezetting: Robin Verheyen sopraan- en tenorsaxofoon; Marc Copland piano; Drew Gress bas; Billy Hart drums
opgenomen: 9 & 10 juni 2016, Systems Two Studios, Brooklyn
uitgebracht: 26 januari 2018
label: Universal 
aantal stukken: 8
tijdsduur: 51’56
website: www.robinverheyen.be 
door: Georges Tonla Briquet


De Belgische saxofonist Robin Verheyen breidt zijn New Yorks netwerk alsmaar verder uit. Voor zijn nieuwe opname, ‘When The Birds Leave’, kon hij rekenen op niemand minder dan Marc Copland, Drew Gress en Billy Hart.

Parallel met zijn succesrijk crossover project TaxiWars houdt Robin Verheyen er nog een paar andere groepen op na die verankerd zijn in de pure jazztraditie. Nieuwste initiatief in de rij is dit kwartet. Zijn NY Quartet met Russ Johnson, Drew Gress en Jeff Davis blijft ondertussen verder bestaan, zo verzekerde hij recent in een interview. 

Met Copland, Gress en Hart erbij kunnen we gerust spreken van een dreamteam. Componist Verheyen beperkte zich daarom ook tot het uittekenen van basisstructuren. Deze keer geen super gelaagde en complexe partituren maar gewoon wat grondplannen voor een speeltuin waarin zijn gasten zich konden uitleven. ‘Gewoon’ betekent hier: musiceren op topniveau. 

Het werd vooral een aaneenrijgen van verhalende stukken waarbij fijnzinnig gekartelde nuances een contrapunt vormen voor de meer onrustige en vinnigere uithalen. Contemplatieve en filmische passages waaronder ‘Traveling Dreams’ en de titeltrack ‘When The Birds Leave’ - verwijzend naar de migrerende vogels die Verheyen zag vanuit zijn kamer tijdens het componeren - staan zo in schril contrast met een bevlogen stuk als ‘Jabali’s Way’, de toenaam die Billy Hart had toen hij bij Herbie Hancock speelde. Of de openingstrack die heel wat spannender klinkt dan wat de titel laat vermoeden: ‘Rest Mode’. De sopraan- en tenorsaxofonist beweegt zich over heel de lijn handig tussen de drie anderen zonder expliciet de hoofdrol naar zich toe te trekken.

Verheyen levert op die manier een nieuw statement af waarmee hij bewijst waarom hij indertijd niet toevallig als een van de meest belovende en relevante muzikanten van zijn generatie beschouwd werd. Zeker de manier waarop hij als spelverdeler en bemiddelaar alles in de hand houdt, getuigt van de nodige maturiteit. Er staan drie zaalconcerten gepland deze maand in België. Een groep die alleszins ook een plaats verdient op de affiches van een aantal zomerfestivals. 

Concerten: 22/02 Roma, Borgerhout; 23/02 BOZAR, Brussel; 27/02 De Werf, Brugge.





Beluister het volledige album via Spotify.


© Jazzenzo 2010