Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Rein de Graaff, vaandeldrager van de Nederlandse bebop

CONCERTRECENSIE. Saxophone Summit, TivoliVredenburg, CloudNine, Utrecht, 4 maart 2018
beeld: Ton van Leeuwen
door: Cyriel Pluimakers

De formule is al decennia oud: pianist Rein de Graaff nodigt een aantal musici uit om een aantal standards uit de rijke jazzperiode van de bebop nieuw leven in te blazen. Met zijn trio, met contrabassist Marius Beets en drummer Eric Ineke, vormt hij een bijna overslaanbare ritmesectie. Waar Ineke met forse klappen zorgt voor leven in de brouwerij, vormt Beets met zijn stabiele spel de ideale verbinder met de felle bebop-piano van De Graaff. Beets opereert als een rots in de branding die zich door niets en niemand van de wijs laat brengen.

  
Alan Skidmore, Benjamin Herman en Tineke Postma traden op met het Rein de Graaff Trio in Utrecht.

Gasten zijn de Brit Alan Skidmore, altsaxofonist Benjamin Herman en Tineke Postma, die zowel sopraan- als altsaxofoon speelt. De inmiddels 75-jarig Skidmore vormt de personificatie van de krachtige Britse jazz uit de jaren zestig en zeventig. Zijn forse geluid doet herinneren aan het spel van John Coltrane, maar Skidmore voegt er een eigen rauw randje aan toe. Herman en Postma behoren met hun tweeën tot de top van de actuele Nederlandse jazz. Een bezetting die op papier al goed klinkt en waarvan de verwachting live helemaal wordt waargemaakt. 

Coltrane
Het optreden start met een stevige uitvoering van Coltrane’s ‘Some Other Blues’, waarin alle saxofonisten uitgebreid aan het woord komen. Subtiel speelt het sextet op het met name door Miles Davis bekend geworden ‘On Green Dolphin Street’. Skidmore laat in ‘Say It’ horen dat Coltrane zijn grote leermeester is en in het bekende ‘All Blues’ vormt de vindingrijke sopraansaxofoon van Postma het meest opvallende element. 

   
Levendige improvisaties op de weerbarstige compositie ‘I Mean You’.

In de tweede set wordt de compositie ‘I Mean You’ van Thelonious Monk aan een uitgebreid onderzoek onderworpen, een stuk vol onverwachte wendingen. De drie blazers en pianist De Graaff geven levendige improvisaties op deze weerbarstige compositie. Misschien wel het mooiste moment van het concert vormt Hermans sprankelende uitvoering van de ballad ‘What’s New’. Hij buigt en kneedt het glanzende geluid van zijn altsaxofoon in een improvisatie vol weemoed en verlangen. 

Staalkaart
Wanneer het ensemble ook nog een geïnspireerde uitvoering geeft van Coltrane’s klassieker ‘Impressions’, kan deze jazzmiddag niet meer stuk: de blazers spelen pittige uptempo solo’s, pianist De Graaff keert de toetsen van de Yamaha-vleugel bijna binnenstebuiten en drummer Ineke laat in een doortastende solo horen waarom hij nog steeds een van de meest gevraagde Nederlandse slagwerkers is. 

Een concert dat een staalkaart vormt van het kunnen van pianist en bandleider De Graaff, de vaandeldrager van de Nederlandse bebop. 


© Jazzenzo 2010