CSS Drop Down Menu by PureCSSMenu.com



 



Fred Dekker op Dexter Gordon – In The Cave: Nou nou middelmatigheid van de gemiddelde Nederlandse jazz muzikant? Beetje minder kan wel, zeker de …
Tony op Dexter Gordon – In The Cave: Met Dexter Gordon kan het eigenlijk nooit mis gaan... Dus deze CD maar gekocht, mede op basis van w…
Evert Radema op Duo Dulfer Directie: Dulfer zien spelen, dan sterven.
Bas op Jules Deelder & Boris van der Lek - Jazz: Ik heb de Deeldeliers twee keer live gezien, en dat klonk goed! Een hoop energie en goed samenspel. O…
Martin van der Veen op The Bad Plus vindt zichzelf opnieuw uit: Bondige recensie, knap geschreven. Hulde!
Rob Strick op Ruben Hein volgt Anton Goudsmit op bij NJJO: Huh...Ruben Hein???
Robert op De ontmaskering van K.: Compositorisch zit dit prachtig in elkaar. En mijn opmerking over zijn toon trek ik in. Prima sound d…
Robert op De ontmaskering van K.: Archie Shepp had nou ook niet bepaald een geweldige toon. Op grond van dit nummer (link) zou ik zegge…
 

« Keith Jarrett / Gary … | Home | Knower maakt vooruitg… »

Kruidkoek


These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Facebook
  • Twitter
26 Maart 2018

Een aaneenschakeling van virtuoze momenten. Vraag mij bij dit soort muziek altijd af hoe dit soort liedjes ontstaan. Iemand van de band wordt wakker met een melodie in zijn hoofd en gaat daarmee de oefenruimte in waarna de rest hier op anticipeert? Intrigerend vind ik dat proces. Muziek gemaakt met het hoofd ipv de onderbuik wat mij betreft. Knap gedaan! Hoe stop ik zoveel mogelijk moeilijke technieken/ritmes etc in 1 lied. Zou dit inherent zijn aan muzikanten die opgeleid zijn op het conservatorium? Anyway, topmuzikanten!

Frank - 26-03-’18 15:31

Hoi Frank! Wat een toffe reactie, bedankt! (En Erno, wat een fijne recensie!) Als kruidkoek-lid vind ik het leuk om even te antwoorden: eigenlijk zijn de liedjes verrassend simpel geschreven: een melodie, een aantal daarbij passende akkoorden, je zou ze heel simpel kunnen neuriën terwijl je jezelf met een gitaarslagje begeleidt. 't Probleem ontstaat inderdaad wanneer we er in de repetitieruimte mee aan de haal gaan en wanneer alle standaard"regels" overboord worden gegooid. Misschien zou je zelfs kunnen zeggen dat we het hoofd uitschakelen en alleen maar toegeven aan elke muzikale impuls, vaak getriggerd door een ander bandlid. Maar daar is wel een boel muzikale studie en gericht oefenen aan voorafgegaan... interessante vraag in ieder geval, had er zelf nog nooit zo bij stilgestaan. Kom vooral een keer luisteren, dan kletsen we verder. Groet!

Reindert - 27-03-’18 16:54






Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen: