Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Pieter Bast ESP Quintet – La Condition Humaine

CD-RECENSIE

Pieter Bast ESP Quintet – La Condition Humaine
bezetting: Pieter Bast drums; Bert Lochs trompet, bugel, EWI, EFX; Michael Rörby trombone, EFX; Jasper Somsen contrabas; Mike Roelofs Fender Rhodes, EFX.
opgenomen: 27 en 28 februari 2017
uitgebracht: 5 april 2018
label: Buzz Music Records
aantal stukken: 8
tijdsduur: 54’46
website: www.pieterbast.nl
door: Mathijs van den Berg


‘La Condition Humaine’ is de tweede cd van Pieter Bast ESP Quintet, ditmaal met Mike Roelofs achter de toetsen. Het European Standards Project (ESP) is ontstaan vanuit het idee aandacht te vragen voor Europese jazz, als tegenwicht voor de bekende Amerikaanse standards.

Met ‘La Condition Humaine’, de titel zegt het al, heeft slagwerker Pieter Bast nog een andere boodschap. Hij wil zijn zorg ermee uitspreken over de miserabele toestand waarin veel mensen – denk vooral aan vluchtelingen - zich bevinden en tegelijk een positief en hoopvol geluid bieden voor de toekomst. Een deel van de opbrengst is bedoeld voor de organisatie Sounds of Change die met behulp van muziek de trauma’s van kinderen uit conflictgebieden probeert te verzachten.

Het optimisme van waaruit de muziek is gemaakt spat van het album af. Het zijn allemaal zelfgeschreven nummers, waarbij trompettist Bert Lochs voor de meeste arrangementen tekent. Elk van de nummers heeft een eigen verhaal dat in de hoes wordt omschreven en is gebaseerd op een persoonlijke gedachte of herinnering. De inspiratie klinkt door in de muziek. Verder is er geput uit diverse muzikale stijlen en is de muziek opnieuw een spannende mix van  akoestische en elektronische jazz. 

Er valt op het album veel te beleven. ‘Mondegreen Flamingo’ kent abrupte tempowisselingen, waardoor je als luisteraar steeds op het verkeerde been wordt gezet. Op ‘La Condition Humaine’ hoor je Afrikaanse invloeden. Het weemoedige ‘So Long’ wordt gevolgd door het montere ‘Analog Delay’ waarop bassist Jasper Somsen de noten na de tel speelt. Op ‘Walker Street’ hoor je weer een ‘walking blues’. Er valt op het hele album van mooie solo’s te genieten. De blazers en de Fender Rhodes klinken strak en soulvol. Bast deelt rake klappen uit. Dit is muziek waar je energie van krijgt.

‘Plunderphonics’ - een eerbetoon aan de elektronische muziek van Miles Davis uit de jaren ’70 – is de daverende afsluiting van het album met vervormd blaaswerk, scheurende toetsen en een opzwepende beat. Door de afwisseling en de intense en sprankelende manier waarop er wordt gespeeld, boeit ‘La Condition Humaine’ van begin tot eind. Lekkere plaat.



Beluister dit album via Spotify.



Pieter Bast ESP Quintet - Mondegreen Flamingo


© Jazzenzo 2010