Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Arild Andersen – In-House Science

CD-RECENSIE

Arild Andersen – In-House Science
bezetting: Tommy Smith tenorsaxofoon; Arild Andersen contrabas; Paolo Vinaccia drums
opgenomen: 28 september 2016, Bad Ischl, Oostenrijk
uitgebracht: februari 2018
label: ECM
tijdsduur: 55’32
website: www.arildandersen.com - www.challengerecords.com
door: Cyriel Pluimakers




De Noor Arild Andersen (1945) is een van de grootste contrabassisten van West-Europa. Met zijn majestueuze geluid en briljante timing stond hij aan de wieg van de carrières van artiesten als Tomasz Stanko, Bobo Stenson, Jan Garbarek en Bill Frisell.

Samen met de Schotse tenorsaxofonist Tommy Smith en de uit Italië afkomstige drummer Paolo Vinaccia vormt hij al jarenlang een trio, dat diverse cd’s uitbracht op het ECM-label. Smith is een blazer die met totale bezieling speelt en Vinaccia - die al geruime tijd in Noorwegen woont - is een grenzeloos subtiele slagwerker.

Van het eerste stuk ‘Mira’ maakte Andersen eerder een opname op de gelijknamige cd uit 2014, maar de nieuwe versie gaat veel dieper, met een bijzonder spiritueel blazende Smith in een solo die klinkt als een meeslepende hymne. Een krachtig statement dat de luisteraar in vervoering achterlaat. Losser en vrijer klinkt het trio in ‘Science’, met een geïnspireerd duet tussen Andersen en Vinaccia. Ronduit extatisch is ‘Venice’, met een melodie die zich meteen in je gehoor vasthecht. De fraaie baslijnen van Andersen versterken het dansende karakter. ‘North Of The Northwind’ is een atmosferische compositie in de beste Scandinavische traditie, met gestreken contrabas, percussie en zacht aangeblazen tenorsaxofoon: subtiele geluiden in een weids fjord. Smith volgt met een groots opgezette improvisatie die tot aan de hemelpoort lijkt te reiken.

De compositie ‘Blussy’ stond ook op de vorige cd ‘Mira’, maar deze versie is langer en intenser met bijna rauw spel van Smith en stevig aangezette baslijnen van Andersen. En precies dit vormt de kracht van dit schitterende trio: nergens wordt de muziek te mooi. Uitgangspunt blijft het licht rafelige en spontane karakter, waardoor de beste jazz gekenmerkt wordt. 

Slagwerker Vinaccia krijgt tot slot volop de ruimte in de titeltrack ‘In-House’. Alles wat er mogelijk is op een drumstel passeert de revue in een bijna genadeloos tempo, dat de andere musici tot een hoogtepunt drijft. Na beluistering is er maar een conclusie mogelijk: het trio van Smith, Andersen en Vinaccia vertegenwoordigt het beste wat de West-Europese jazz te bieden heeft. Wanneer worden ze uitgenodigd voor een Nederlands jazzfestival?



Beluister dit album via Spotify.


© Jazzenzo 2010