Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Small World – Live At The Bird’s Eye

CD-RECENSIE

Small World – Live At The Bird’s Eye
bezetting: Ewout Pierreux piano, Marcus Wyatt trompet, Steven Delannoye tenorsaxofoon, Romy Brauteseth contrabas, Teun Verbruggen drums
opgenomen: 1 & 2 november 2016, Bird’s Eye, Bazel, Zwitserland
uitgebracht: 3 april 2018
label: Soul Factory
aantal stukken: 7
tijdsduur: 79’23
website: www.soulfactory.be
door: Georges Tonla Briquet


Een Belgische pianist en een Zuid-Afrikaanse trompettist ontmoetten elkaar veertien jaar geleden. Anno 2018 verschijnt het debuutalbum. Geen Belgenmop maar gewoon het verhaal achter Small World.

Pianist Ewout Pierreux (Tutu Puoane, Rebirth::Collective) stond in 2004 op de affiche van een festival in Zuid-Afrika en raakte er bevriend met trompettist Marcus Wyatt. De twee onderhielden een jarenlange vriendschapsband en speelden sporadisch wel eens samen maar tot een concreet project kwam het nooit. Tot Pierreux er in 2014 Steven Delannoye en Teun Verbruggen bijhaalde en Wyatt aan bassist en landgenote Romy Brauteseth vroeg om mee in dit avontuur te stappen. Tijdens die eerste tournee klikte alles zo goed dat deze uiteindelijk leidde tot ‘Live At The Bird’s Eye’. 

De Zwitserse jazzclub Bird’s Eye’, waar Wyatt goede connecties heeft, was bereid hen twee dagen te ontvangen om in de beste omstandigheden de opname te kunnen maken. Het resultaat is navenant. Heel goede klankkwaliteit en jazz zoals die het best te genieten valt. De muzikanten nemen de tijd om hun ideeën te ontplooien zonder dat alles gecomprimeerd dient te worden om toch maar zoveel mogelijk nummers op de cd te persen.

Tijdens het openingsstuk wordt meteen duidelijk dat hier een hecht spelend kwintet aan het werk is. Rustig maar zelfverzekerd introduceren ze zichzelf met een eerste korte kijk op het potentieel. De twee blazers ontvouwen het scenario van een muzikaal verhaal waarin lyriek en jazzclassicisme twee bepalende begrippen vormen.

Een perfecte aanloop naar de volgende compositie die geleidelijk aan opgebouwd wordt met vooral de twee blazers in een voortrekkersrol. Pierreux kruipt zelfs even in de rol van Ramsey Lewis terwijl de ritmetandem van bas en drums alles perfect omkadert. Vijftien minuten lang genieten van clubjazz waarbij alle elementen kloppen. ‘Tomorrow Is Not Real’ is pure West Coast cool jazz met Wyatt in Chet Baker-stijl. Het los uit de pols swingende ‘In This Time’ klinkt al even ‘vintage alsof het een oude Blue Note -opname betreft terwijl ze in ‘Annake Tassou’ volop aan het experimenteren gaan. 

Het is onweerlegbaar dat deze groep de hype van de jonge jazzgeneratie aan zich laat voorbijgaan en opteert voor een eigen interpretatie van een klassieke jazzsound. Een verantwoorde keuze die live nog veel meer luisterplezier oplevert.

Dat konden we vaststellen tijdens een concert van het kwintet in de Jazzstation op 14 april 2018. De solo’s werden verder uitgediept en de improvisatiemomenten uitgetrokken. Het ging van swing met flair en cool tot vinnige souljazz, alles opgepimpt met het juiste gevoel voor humor. Een van de hoogtepunten was een bluesy versie van Pierreux zijn ‘Tomorrow Is Not Real’. Alsof Randy Newman plots even opdook middenin het gezelschap en ging meejammen. Nog maar eens het bewijs dat je jazz live moet beleven.



Beluister dit album via Spotify.


© Jazzenzo 2010