Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Antoine Pierre Urbex – Sketches Of Nowhere

CD-RECENSIE

Antoine Pierre Urbex – Sketches Of Nowhere
bezetting: Antoine Pierre drums; Jean-Paul Estiévenart trompet; Bert Cools gitaar, electronics; Bram De Looze piano, Fender Rhodes; Félix Zurstrassen en Frédéric Malempré bas, percussie; Toine Thys en Steven Delannoye tenorsaxofoon; Ben Van Gelder altsaxofoon; Magic Malik fluit
opgenomen: december 2017, februari 2018
uitgebracht: mei 2018
label: Igloo
aantal stukken: 10
tijdsduur: 47’55
website: antoinepierremusic.com -  igloorecords.be
door: Georges Tonla Briquet


Als drummer van Philip Catherine staat Antoine Pierre met een voet in de traditie terwijl hij zich met het rebellerende TaxiWars volop beweegt in de meer moderne jazzkringen. Voor zijn eigen groep Urbex toetst Pierre stijlelementen af uit beide, assimileert hij een en ander en vertaalt het naar een heel eigen modernistische kijk op de huidige jazzevolutie.

De stedelijke leefwereld van Antoine Pierre wordt kort samengebald in het openingsstuk: elektrogeruis, een rondtollende saxofoon die weerklinkt vanuit een open venster, een vrouwenstem door een telefoon, drumgeroffel en synthesizerklanken. Meteen hierbij aansluitend ‘Consequences’, een eerste nummer boordevol nerveuze uitlaten: staccato drums en bas, intense oprispende trompetklanken en wervelende toetsen. Stilaan vloeien al deze impulsen gestroomlijnd naar een centraal punt toe dat plots in het niets verdwijnt. Urban sciencefiction of jazz uit de 21e eeuw? Het wordt nog spannender in het aansluitende ‘Entropy’ met fluitist Magic Malik en toetsenist Bram De Looze als afgezanten van een artificiële wereld die een helse strijd laten losbarsten. 

‘Aux Contemplatifs’ vormt een rustpunt tegenover die uitbarsting. Niet toevallig is het trompettist Jean-Paul Estiévenart die beheerst de gemoederen sust. Tot de volgende aanval ingezet wordt in ‘Green Over Grey’. Heel stuwend geleid door de onvermoeibare drums en bascombinatie en metrisch opgebouwd door Magic Malik. Ondertussen aanschouwt de pianist alles op afstand als een drone boven een wedstrijdveld, heen en weer flitsend naar de punten waar de actie zich afspeelt. Een hoogtepunt. 

Een andere absolute aanrader is het hypnotische ‘Close Enough’ met bijhorende surrealistische clip helemaal in de stijl van de Belgische jazzlegende Marc Moulin (1942 – 2008). ‘Tomorrow’ klinkt dan weer als de complexe handleiding voor een boardgame terwijl de neerwaartse spiraal van het titelstuk de luisteraar onweerstaanbaar naar een gewelddadig einde toezuigt. 

Om het uiteindelijk meer in jazzgetinte termen uit te drukken: een bonte fusion van Aka Moon, Octurn en Erik Truffaz met een duidelijke knipoog naar Miles Davis zijn ‘Bitches Brew’. 

Een hele ommezwaai tegenover het debuut van twee jaar geleden en dat in de goede zin. Ook wel de huidige chaos van Brussel samengebald en vertaald naar een internationaal idioom.

Antoine Pierre Urbex presenteert 'Sketches Of Nowhere' op 18 mei in Flagey te Brussel.





Beluister dit album via Apotify.



Antoine Pierre Urbex - Close Enough


© Jazzenzo 2010