Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Bestiaal – Inenen

CD-RECENSIE

Bestiaal – Inenen
bezetting: Sebastiaan Vekeman drums, Jakob Haghebaert gitaar, Sebastiaan Gommeren bas
opgenomen: Zelzate, 2016
uitgebracht: februari 2018
label: Solidude Records
aantal stukken: 4
tijdsduur: 39’23
website: www.soliduderecords.com
door: Georges Tonla Briquet



‘Inenen’ is het vervolg op het debuutalbum ‘Absoluut’ van het Gentse trio Bestiaal, dat vooral bestond uit ontwrichtende muziekjes die op veel bijval kon rekenen van de Belgische pers. Deze keer slechts vier nummers verpakt in veertig minuten, waarvan de titels even verwarrend en intrigerend klinken als de muziek.

Het album opent met ‘Beiden Vlier’ dat begint met wat lome surfgitaarklanken van Jakob Haghebaert. Schoorvoetend duikt bassist Sebastiaan Gommeren op. Stilaan lijkt de gitarist de koers kwijt te raken door de omringende effecten terwijl de cimbalen van drummer Sebastiaan Vekeman het distortie-effect vergroten en de vervreemding toeslaat. Na een kort intermezzo barst het tempo andermaal uit de voegen met een gitaar die heel bizarre pirouettes uitvoert. Uiteindelijk dwarrelt alles uiteen in een lichte chaos. Tot er opnieuw structuur aan de oppervlakte komt en je drie mannen met uitgetekende plannen aantreft. Al is dat schijn die maar eventjes duurt. De plannen zijn er wel, de structuur niet meer, althans niet in de standaardvorm.

Het intro van ‘De Lap In De Vrucht’ klinkt als een dialoog tussen de robotten R2-D2 en C-3PO uit Star Wars. Of een tekening waarop je nummertjes moet verbinden en vervolgens alles inkleurt.

Het korte ‘XVI’ lijkt een speelse knipoog naar jazz maar experiment en staccato ritmen blijven niet lang achterwege.In ‘Honder Heft Zich (Dat Blanke Gevoel Op Die te Dichte Huid)’ tenslotte is er plots heel wat ruimte. Enkel wat sporadisch tromgeroffel lijkt een aankomende storm aan te kondigen met spannende gitaaruithalen maar dit dooft allemaal snel uit en gunt de luisteraar uiteindelijk de verdiende rust. 

Eventuele referenties zijn de werelden van Jakob Bro, Bill Frisell, Marc Ribot en Elliott Sharp. Maar Bestiaal klinkt vooral als Bestiaal met een snuifje Skordatura Punkjazz Ensemble, waar Vekeman en Haghebaert eveneens lid van zijn.

Deze uitgave heeft ook een internationaal tintje. Net als bij het debuut was de mastering in handen van Michael Fossenkemper  die eerder werkte met de trompettisten Wadada Leo Smith en Nicholas Payton. De grafische vormgeving komt dit keer van Pepijn Haghebaert.



Log in of klik op het groene Spotify-icoon om dit album te beluisteren.



Bestiaal - De Lap In De Vrucht


© Jazzenzo 2010