Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Jarige Hans Dulfer brengt Melkweg tot kookpunt

CONCERTRECENSIE. Dulfer 78!, Melkweg, Amsterdam, 28 mei 2018
beeld: Ton van Leeuwen
door: Cyriel Pluimakers

Als er iemand een bekende jazzmusicus is dan is het wel tenorsaxofonist Hans Dulfer. Bovendien is hij bijzonder veelzijdig, met een carrière die zich meer dan eens beweegt binnen de popmuziek, zowel vintage als actueel. Zijn bands De Perikels, Tough Tenors, Reflud en Big Boy vormen belangrijke momenten in de Nederlandse muziek. Zowel in Nederland als in Japan wist hij gouden platen te behalen. Met zijn lekker rauwe geluid maakt hij letterlijk van elk concert een feest. Zo ook op zijn 78ste verjaardag die hij uitbundig viert in de Amsterdamse Melkweg met zijn muzikale vrienden.

  
Hans Dulfer vierde zijn 78ste verjaardag in de Melkweg met onder meer trombonist Joe Bowie.

Ringeloren
Van tevoren heeft hij laten weten dat hij niet gediend is van cadeaus en speeches en dat alleen de muziek voor het voetlicht mag komen. Baritonsaxofonist Koen Schouten is de samensteller van het verjaardagsfeest en verzorgt de meeste aankondigingen. Verder staan zanger Paul van Kessel, trompettist Rob van de Wouw, gitarist Jerôme Hol, organist Bas van Lier, bassist Eric Barkman en drummer Cyril Directie op het podium. Rode draad vormt het nieuwe ‘Dulfer Plays Lead Belly & More Blues’ programma, dat komend seizoen een tournee maakt langs de theaters. Lead Belly (1885-1949) beschikte over een stem als een klok en was net zoals het feestvarken een ‘enfant terrible’. Een unieke figuur die zich door niemand liet ringeloren. 

Ooit maakte de legendarische tenorsaxofonist Clifford Jordan (1931-1993) medio jaren zestig een prachtig hommage-album gewijd aan deze zanger met klassiekers als ‘Dick’s Holler’, ‘Take This Hammer’, ‘Black Betty’ en ‘Goodnight Irene’. Al deze nummers passeren de revue en het publiek mag luidkeels meebrullen. Want Dulfer is een eerste klas entertainer. Een van de muzikale gasten is trombonist Joe Bowie, die een nieuwe groove brengt met een opwindend ska-nummer. Uiteraard ontbreekt ook dochter Candy niet, die haar altsaxofoon laat zingen en scheuren dat het een lieve lust is. Ze heeft een geweldig geluid en de blues is bij haar in goede handen.

  
Candy Dulfer en Jerôme Hol. Dulfer met Bo 'Sonny' van de Graaf. De jonge band Power To The Pipo.

Sonny Rollins
Er worden uitstapjes gemaakt richting blues, New Orleans en gospel. Ook een bolero passeert de revue. Het concert komt tot een kookpunt en de avond kan niet meer stuk. Dulfer geniet met volle teugen en deelt en passant instructies uit aan de musici. 

Voor een onverwacht hoogtepunt zorgt de Nijmeegse tenorsaxofonist Bo van de Graaf door aan het slot onverwacht het podium te betreden in onvervalste Sonny Rollins outfit en een hartverscheurende uitvoering te geven van de ballad 'Smoke Gets In Your Eyes' gevolgd door 'De Vlieger' van André Hazes. Rollins is het grote idool van Dulfer en wat de Nijmegenaar hier laat horen is van grote klasse. De jarige is zichtbaar onder de indruk.

Het jonge Power To The Pipo sluit na de pauze de avond af. Een band die laat horen dat Dulfer het stokje doorgeeft aan een nieuwe generatie. Want voor feestelijke jazz is er altijd een podiumplek!


© Jazzenzo 2010