Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Tower of Power - Soul Side of Town

CD-RECENSIE

Tower of Power - Soul Side of Town
bezetting: Emilio Castillo tenorsaxofoon, zang; Stephen ‘Doc’
Kupka baritonaxoffon; Frances Rocco Prestia bas; David Garibaldi drums; Roger Smith Hammond B3, keyboards; Jerry Cortez gitaren; Tom Pollitzer tenor- en baritonsax, klarinet, fluit; Adolfo Acosta en Sal Craccchiolo trompet; Marcus Scott zang; Ray Greene zang, trombone; Joe Vannelli keyboards; Chuck Hansen bassax
opgenomen: 2012, 2013, 2016, 2017
uitgebracht: mei 2018
label: Mack Avenue Records
aantal stukken: 14
tijdsduur: 60’00
website: towerofpower.com - mackavenue.com
door: Ron Holman


Dit laatste album van Tower of Power heeft even op zich laten wachten. Niet dat de band geen nieuw album uit wilde brengen, maar er kwam wat tussen, om het eufemistisch uit te drukken. De opnames begonnen al in 2012 en er zijn inmiddels zes jaar verstreken. Wat is er in die tussentijd gebeurd? In de eerste plaats is de band, zoals ze dat zelf zeggen, een ‘touring’ band, er wordt veel opgetreden, dus de studio induiken en daar tijd voor plannen, is een hele klus. Maar dat is nog het minste probleem. Ernstiger waren de gezondheidsperikelen van sommige bandleden.

Bassist Rocco Prestia moest een niertransplantatie ondergaan. Drummer David Garibaldi kampte eveneens met gezondheidsproblemen en  kreeg twee nieuwe heupen in 2015. De band moest op zoek naar een nieuwe zanger toen Ray Greene werd weggekaapt door Carlos Santana die hem een beter contract aanbood. Marcus Scott kwam voor hem in de plaats, maar toen sloeg het noodlot nog een keer toe. 

David Garibaldi en de Nederlandse invalbassist Mark van Wageningen werden door een passerende trein gegrepen toen ze de studio verlieten waar ze met de opnames voor dit album bezig waren. Van Wageningen lag acht weken in coma en Garibaldi moest drie zware gezichtsoperaties ondergaan. We zijn dan inmiddels ergens in 2017 beland voordat verder aan dit album kan worden gewerkt. Maar dat is er nu dan, terwijl de band zijn 50-jarig bestaan inmiddels kan vieren.

En is het wat? Daar kunnen we eigenlijk kort over zijn. Het voldoet aan alle verwachtingen, het is een typisch Tower of Power album. Alsof er niets is gebeurd. Het album is vet. En dan niet in de hippe betekenis van tegenwoordig, maar in de zin van vol. Vol van krachtige strakke syncopische blaaspartijen, in-sync bas- en drum ritmes met die typische 16e basnootjes van Rocco Prestia. Maar het album is ook voorzien van zoete dweperige soulballads zoals die ook al vijftig jaar lang op hun albums verschijnen.  Een degelijke en redelijk voorspelbare Tower of Power-release, zonder al te veel verrassingen. Zoals Petje Petamientje vroeger over zijn pindakaas al zei; “Ik vind het gewoon lekker!”



Tower of Power - Soul Side of Town


© Jazzenzo 2010