Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

North Sea Jazz opent voorbeeldig

CONCERTRECENSIE. North Sea Jazz Festival, Ahoy Rotterdam, vrijdag 13 juli 2018
beeld: Olga Beumer
door: Cyriel Pluimakers

De drie dagen van het North Sea Jazz Festival zijn dit jaar niet meteen uitverkocht. Voor de zondag zijn in ieder geval nog kaarten te krijgen. Aan het Ahoycomplex is het afgelopen jaar gesleuteld, zodat de interne logistiek iets soepeler lijkt te verlopen. Het programma bevat de nodige publiekstrekkers, zoals Ruthie Foster, Kurt Elling, Marcus Miller, Emeli Sandé en Snarky Puppy.  Nieuwe ontwikkelingen zijn er te bespeuren in optredens van Philipp Rúttgers, Kaja Draksler, Kika Sprangers, Vuma Levin en Gilad Hekselman. Maar ook de liefhebbers van de klassiekers worden ruimschoots bediend.

  
Bill Frisell en Charles Lloyd, Maria Schneider met Ensemble Denada, en Roy Hargrove op de opneningsdag van North Sea Jazz.

Arrangeur Maria Schneider opent het evenement met een weergaloze set van Ensemble Denada, een avontuurlijke Noorse bigband. De traditie van de grote arrangeur Gil Evans klinkt door in haar composities, maar Schneider voegt daar haar eigen idioom aan toe: met referenties aan de Amerikaanse roots muziek en aandacht voor de geluiden van de natuur. Voor haar laatste album ‘The Thompson Fields’ kreeg ze een Grammy uitgereikt. Vogelgeluiden nemen een prominente plek in binnen de indrukwekkende compositie waarmee ze haar set afsluit: een ode aan het prachtige Amerikaanse landschap.  Schneider maakt haar reputatie als een van de grootste arrangeurs van deze tijd meer dan waar, met een veelkleurig klankpalet en een bijzonder gevoel voor muzikaal evenwicht tussen de diverse secties.

Nazinderen
Van een heel andere snit is het concert van de inmiddels 80-jarige tenorsaxofonist Charles Lloyd. Optredend met The Marvels – gitarist Bill Frisell, contrabassist Rueben Rogers en drummer Eric Harland – toont Lloyd aan dat hij nog steeds een kracht is om rekening mee te houden. Composities van Ornnette Coleman en Thelonious Monk krijgen een meeslepende interpretatie, waarin het krachtige en spirituele geluid van zijn tenorsaxofoon centraal staat. Gitarist Frisell dient de grootmeester van repliek met elementen uit de country en de blues. 

   
Maria Schneider, John Surman, Roy Hargrove.

Een verassing is de set John Surman en Bill Frisell, die geprogrammeerd is in plaats van het Carla Bley Trio. Beide musici hebben veel met elkaar gespeeld in andere formaties, maar nog nooit als duo. Surman vertelt dat ze deze wens dertig jaar geleden tegen elkaar uitspraken, maar dat het pas nu zover is. In een hotelkamer hebben ze zojuist in een half uur een set doorgesproken, met bekende en minder bekende stukken. De grote concentratie van beide musici is voelbaar: er wordt gemusiceerd op de vierkante millimeter, het is de nuance die telt niet het grote gebaar. Surman is beurtelings op basklarinet en sopraansaxofoon te horen en met zijn charmante aankondigingen neemt hij het publiek voor zich in. Frisell volgt hem naadloos tijdens de improvisaties en versterkt het gelijktijdig melodische en ritmische karakter van de muzikale thema’s. Hier zijn twee unieke persoonlijkheden aan het werk die de jazz, ieder op hun eigen wijze, vernieuwd hebben. De laatste compositie draagt het duo op aan pianist Paul Bley en drummer Paul Motian, musici waarmee ze beiden veel op tournee zijn geweest. Het stuk is afkomstig van Motian en heet toepasselijk ‘It Should Have Happened A Long Time Ago’. Na afloop hebben een aantal bezoekers de tranen in de ogen staan: zo godvergeten intens en mooi is hun uitvoering. Een North Sea Jazz moment dat nog jaren zal nazinderen.

  
Charles Lloyd, duo Bill Frisell en John Surman, Maria Schneider.

Tegenvaller
Van ronduit matige kwaliteit is de set van het Roy Hargrove Quintet. Ooit gelanceerd als de grote belofte na Wynton Marsalis, heeft hij deze reputatie de afgelopen jaren allerminst waargemaakt. De concerten zijn de laatste jaren bijzonder wisselvallig en de uitstapjes naar andere genres allerminst geslaagd. Altsaxofonist Justin Robinson probeert vandaag nog te redden wat er te redden valt, maar wanneer Hargrove ook nog gaat croonen zakt het concert definitief door het ijs: de man is beslist geen vocalist. North Sea Jazz heeft er een gewoonte van gemaakt de trompettist jaarlijks te programmeren, maar gezien de bedroevende prestaties tijdens de afgelopen edities is het maar de vraag of het verstandig is om hier mee door te gaan.

Gezien: Maria Schneider & Ensemble Denada, Charles Lloyd & The Marvels, John Surman & Bill Frisell en Roy Hargrove Quintet.


© Jazzenzo 2010