Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Phronesis – We Are All

CD-RECENSIE

Phronesis – We Are All
bezetting: Jasper Høiby contrabas; Ivo Neame piano; Anton Eger drums
opgenomen: 4,5 april 2018, The Village Recording Studios, Kopenhagen
uitgebracht: 14 september 2018
label: Edition Records
aantal stukken: 6
tijdsduur: 40’58
website: www.phronesismusic.com - www.editionrecords.com
door: Mathijs van den Berg


Het achtste album van het Britse Phronesis telt maar zes nummers en is met iets meer dan veertig minuten veruit het kortste. Wat verder opvalt is dat de band met ‘We Are All’ een boodschap wil uitdragen, namelijk dat we allemaal verantwoordelijk zijn voor het behoud van onze planeet, waar niet alleen mensen, maar ook dieren, planten en bomen onder vallen. De hoes bevat een citaat van de schrijver John Muir (1838 – 1914) die als een van de eerste natuurbeschermers geldt en aan de basis stond van diverse natuurparken in Amerika.

En dan de muziek. Die is onverminderd interessant. De bandleden schreven elk twee nummers, die zinderen van de spanning. Høiby strijkt op het openingsnummer ‘One For Us’ zijn bas eerst aan om vervolgens met een van zijn kenmerkende snelle loopjes ervandoor te gaan. Op andere momenten klinkt hij weer lyrisch. Anton Eger laat opnieuw horen alle klanken uit zijn drumkit te kunnen halen: van furieuze roffels tot subtiel getik van zijn stokken. Ook Neame schakelt moeiteloos van register. Uitbarstingen komen vanuit het niets en sterven even snel weg. Er zijn geen echte rustpunten: ook tijdens de ingehouden momenten is de muziek intens, zoals op het prachtige ‘Breathless’. 

Het blijft indrukwekkend dat ondanks de vele afwisseling in instrumentgebruik, ritmes en melodieën alles in elkaar overvloeit. Deze drie topmuzikanten, die elkaar door jarenlang samenspel haarfijn aanvoelen, proberen ook op ‘We Are All’ de muziek tot het uiterste op te rekken. ‘One For Us’ en ‘Matrix For D.A.’(Douglas Adams, de auteur van ‘The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy’, waardoor Neame zich liet inspireren) spatten van de energie. De drie daarop volgende stukken zijn wat bedachtzamer van aard, wellicht door de serieuze boodschap, maar staan ook bol van de interessante improvisaties en wendingen.

Een buitenbeentje is het laatste nummer, ‘The Tree Did Not Die’, dat na een akoestisch begin opeens een elektronische draai krijgt, en met zijn samples en beats zo een of andere hippe club in kan. Wellicht dient zich hier een stijlvernieuwing aan? Het nummer eindigt overigens weer akoestisch. Het is het meest interessante nummer op opnieuw een puik Phronesis-album, dat in diverse edities als collectorsitem te verkrijgen is met prachtig artwork.



Beluister het nummer Matrix For D.A. (inloggen bij Spotify)



Phronesis - One For Us


© Jazzenzo 2010