Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Mark Turner & Ethan Iverson – Temporary Kings

CD-RECENSIE 

Mark Turner & Ethan Iverson – Temporary Kings
bezetting: Mark Turner tenorsaxofoon, Ethan Iverson piano
opgenomen: juni 2017, Auditorio Stelio Molo RSI, Lugano
uitgebracht: augustus 2018
label: ECM / Challenge Records
aantal stukken: 9
tijdsduur: 53’51
website: markturnerjazz.com - ethaniverson.com
door: Cyriel Pluimakers




Tenorsaxofonist Mark Turner en pianist Ethan Iverson behoren tot de top van de huidige jazzscene. Met name de enigszins intellectuele stijl van Turner kent inmiddels vele navolgers op conservatoria en daarbuiten. Bijzonder is verder dat Iverson onlangs een punt zette achter zijn succesvolle samenwerking met The Bad Plus, een van de meest populaire pianotrio’s van de afgelopen jaren. Dit om zijn focus definitief te richten op zijn solocarrière en nieuwe wegen in te slaan.

Opvallend is het om hem meteen in duo-vorm aan te treffen met Turner, een saxofonist die qua stijl nog het meest aansluit bij de traditie van Tristano-adept Warne Marsh. Met zijn vederlichte geluid heeft hij een hoogst wendbare manier van improviseren ontwikkeld. Beide musici kennen elkaar trouwens al langer vanuit het bekende Billy Hart Quartet. 

De cd opent met het Monk-achtige ‘Lugano’: met zijn percussieve spel ondersteunt Iverson de improvisaties van Turner. Allengs ontwikkelt zich een muzikale dialoog met een vraag-en-antwoord spel vol verrassingen. Pianist en tenorsaxofonist zijn aan elkaar gewaagd en zoeken steeds naar nieuwe en avontuurlijke wegen. In het titelnummer ‘Temporary Kings’ horen we een zoekende Iverson, die een soort melodische kronkelweggetjes bewandelt. Turner dient hem van repliek met een stevige solo die duidelijk richting geeft aan de muziek. Bijzonder passend in de Tristano-traditie is ‘Turner’s Chamber of Unlikely Delights’, een fijnzinnige compositie met dito improvisaties. 

Heerlijk is het van Warne Marsh afkomstige ‘Dixie’s Dilemma’, waarin Iverson rechtstreeks verwijst naar de stride-pianisten van weleer. Hij roept een ouderwets blues-gevoel op maar weet in zijn spel alle bekende clichés te omzeilen. Muziek met een hoge intelligentiegraad zonder cerebraal te worden. Het prachtige ‘Yesterday’s Bouquet’ vormt een soort bloemlezing van ballad-ideeën van Iverson. Ook in ‘Unclaimed Freight’ - een blues geïnspireerd op Stravinsky’s ‘Symphony of Psalms’ - eist hij een hoofdrol voor zichzelf op in een bewogen improvisatie die Turner vervolgens aanzet tot doortastend en emotioneel spel. 

De negen stukken op de cd sluiten telkens nauw op elkaar aan: elke volgende compositie lijkt uit de vorige voort te vloeien. Turner en Iverson spelen met de tradities van onder meer Tristano en Stravinsky en slagen erin een nieuw concept neer te zetten waarin jazz en klassiek elkaar ontmoeten. Een prachtige vorm van chamber jazz die een geheel eigen positie inneemt in de actuele muziek.



Beluister dit album op Spotify (inloggen)



Temporary Kings


© Jazzenzo 2010