Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Art Blakey & The Jazz Messengers – Live In Scheveningen 1958

CD-RECENSIE 

Art Blakey & The Jazz Messengers – Live In Scheveningen 1958
bezetting: Lee Morgan trompet, Benny Golson tenorsaxofoon, Bobby Timmons piano, Jymie Merritt contrabas, Art Blakey drums
opgenomen: Kurhaus, Scheveningen, 29 november 1958
uitgebracht: november 2018
label: Fondamenta
aantal stukken: 14
tijdsduur: 37’03 / 43’02 (2 cd)
website: challengerecords.com - fondamenta-music.com
door: Cyriel Pluimakers



Drummer Art Blakey vormde met zijn Jazz Messengers decennialang een ijkpunt in de naoorlogse jazz. Alle hardbop bands werden afgemeten aan de prestaties van dit ensemble, dat onder meer de doorbraak betekende van musici als Clifford Brown, Hank Mobley, Lee Morgan, Benny Golson, Wayne Shorter, Bobby Watson en Wynton Marsalis.

Blakey was met zijn ensemble een graag geziene gast in Nederland en in 1958, gaf hij acte de présence in het Kurhaus met misschien wel de beste Jazz Messengers lichting ooit: de 20-jarige trompettist Lee Morgan, tenorsaxofonist Benny Golson, pianist Bobby Timmons en contrabassist Jymie Merritt. Golson en Timmons komen ook als componist voor het voetlicht met inmiddels klassiek geworden thema’s.

Zo start de eerste cd met het schitterende ‘Moanin’ van de pianist, waarin de jonge Morgan met zijn jubelende toon meteen de stratosfeer verkent. In het daaropvolgende ‘Along Came Betty’, een meer gedragen nummer, neemt het kwintet wat gas terug. Trompettist en tenorsaxofonist zorgen voor plechtstatige en fantasierijke solo’s, momenten die in je hoofd blijven hangen. Het bekende ‘Evidence’ van Thelonious Monk wordt omgedoopt tot ‘Justice’ en geeft volop de ruimte aan het stevige slagwerk van de bandleider. De uitvoering is levendiger dan het origineel en door de juichende trompet van Morgan bijna spectaculair. 

Clifford Brown
Op de tweede cd staat de tweede helft van het concert dat begint met het vrolijke ‘Just By Myself’, afkomstig van de pianist: een song-achtig thema dat je bijna mee kunt zingen. Het groots neergezette ‘I Remember Clifford’, gecomponeerd door Golson, vormt een hommage aan Clifford Brown (1930-1956), de trompettist die twee jaar daarvoor was omgekomen bij een tragisch ongeluk. Morgan bewijst dat hij de techniek en spirit van de legendarische musicus in zich opgezogen heeft. Charlie Parker’s ‘Now’s The Time’ vormt met zijn urgente karakter een passend contrast: een compositie die als geen andere het energieke karakter van de naoorlogse jazz verklankt. Timmons voorziet het stuk met zijn stevige en bluesy spel van de vereiste roots. Uitermate gedreven zijn ook de solo’s van Golson en Morgan. Het plechtige ‘Whisper Not’ vormt weer een prachtig contrast. Nu horen we Morgan op gedempte trompet en zorgt Golson voor fraai ballad spel.

Een passendere afsluiter dan het bekende ‘A Night In Tunisia’ is nauwelijks denkbaar: een stuk waarin drummer en blazers kunnen gloriëren. Blakey integreert Afrikaanse ritmes in zijn spel en Morgan toont definitief aan dat hij het grootste trompettalent van zijn tijd is. Weergaloos goede en bijna tijdloze muziek, waarvan je zou willen dat ze ook nu nog met net zoveel hartstocht werd gespeeld. 



Art Blakey & The Jazz Messengers – Whisper Not
Kurhaus, Scheveningen 1958


© Jazzenzo 2010