Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Braskiri – The Couch Principle

CD-RECENSIE

Braskiri – The Couch Principle
bezetting: Bert Lochs trompet, flügelhorn; Steffen Granly tuba; Dirk Balthuis grand piano; Wim Kegel drums
opgenomen: 3,4 en 5 november 2017
uitgebracht: november 2018
label: Berthold Records
aantal stukken: 10
tijdsduur: 52’57
website: www.braskiri.nl
door: Mathijs van den Berg



De beste ideeën ontstaan op de bank. Ook als je gewoon naar een serie of film zit te kijken. ‘The Couch Principle’ staat voor de inspiratie die je elk moment kan overvallen. Dan kun je maar beter altijd muziekpapier bij je hebben, zoals trompettist Bert Lochs. De neerslag van zijn recente inspiratie vinden we op het gelijknamige nieuwe album van zijn groep Braskiri.

Met haar debuut ‘Killing the Mozzarella’ uit 2015 maakte de groep veel indruk vanwege de ongewone samenstelling en grote ruimte voor het experiment. Op ‘The Couch Principle’ horen we naast Lochs opnieuw pianist Dirk Balthaus, Wim Kegel op slagwerk, en de Noor Steffen Granly op tuba. Door de vele optredens in binnen- en buitenland zijn de bandleden nog beter op elkaar ingespeeld. Op hun nieuwe album heeft de muziek meer contouren gekregen, zonder dat dit ten koste is gegaan van de openheid en frisheid.

Wat opvalt zijn de gelaagde structuren en sterke melodieën, zoals op ‘Arya’ of ‘Timegliding’. Piano en drums zijn vooral begeleidend. Balthaus speelt mooie, gevoelvolle akkoorden, terwijl Kegel het tempo verder opstuwt. Granly’s tuba is dan weer ondersteunend met swingende baslijnen, dan weer solistisch, waarbij hij Lochs partij geeft. Op ‘Doc Brown’ kruisen de koperinstrumenten bijna anderhalve minuut de degens, voordat de andere instrumenten invallen. Toch is de trompet op alle nummers het meest dominant.

De stukken worden steeds op een andere, onvoorspelbare manier ingekleurd, waardoor je als luisteraar geboeid blijft. Granly laat zijn tuba pompen en grommen. Lochs speelt gedragen melodieën, bijvoorbeeld op ‘Lament For B’ en ‘The House On The Mountain’ of korte snelle solo’s (‘Picardian Chase’). Op ‘Garden of Glass’ swingt de band er na een kort, stemmig piano-intro weer vrolijk op los. Want over het algemeen blijft de muziek op ‘The Couch Principle’ licht en luchtig.



Beluister dit album via Spotify (inloggen)



Braskiri – The Couch Principle


© Jazzenzo 2010