Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Harry & Joop Verbeke - Broedermelk

CD-RECENSIE 

Harry & Joop Verbeke - Broedermelk
bezetting: Harry Verbeke tenorsaxofoon, Joop Verbeke piano,
Henk van Veldhizen contrabas, Martin van Duynhoven drums.
Gast: Chris van der Riet altsaxofoon
opgenomen: 22 december 1972, Jazzclub Passepartout, Leeuwarden
uitgebracht: december 2018
label: Chicken
aantal stukken: 4/5
tijdsduur: 51’30/46’29
website: painteddogrecords.com
door: Cyriel Pluimakers


Ooit was er een tijd dat je jazz leerde spelen door eindeloos naar je idolen te luisteren via 78 toeren-plaat of lp. Tenorsaxofonist Harry Verbeke (1922-2004) was zo iemand: tijdens de Tweede Wereldoorlog sloot hij zich zelfs op in de klerenkast van zijn ouders om te oefenen, want voor de Duitse bezetter was de Amerikaanse jazz verboden muziek.

In die ruimte ontwikkelde hij zijn majestueuze geluid, dat met name in de jaren zestig en zeventig de Nederlandse scene verrijkte. In 1968 won hij de Wessel Ilcken Prijs, de voorloper van de huidige Buma Boy Edgar Prijs.

Verbeke was een live-artiest zonder weerga en in 1972 nam hij samen met zijn broer Joop (1930 - 1997) aan de piano in Leeuwarden de klassieker ‘Broedermelk’ op, met Henk van Veldhuizen aan de contrabas en de jonge Martin van Duynhoven achter het drumstel. De lp was jarenlang een veel gezocht collector’s item, maar het is mede aan de inzet van Oud-Leeuwarder Cor Boonstra - voormalig Philips topman – te danken dat deze uitgave weer het licht ziet in de vorm van een dubbel-cd met extra materiaal van dezelfde sessie. Daarnaast is er ook weer een heruitgave van de lp te verkrijgen.

Ballads
De opnames zijn gemaakt door de destijds 19-jarige Hans Poot en hebben een aanvaardbare live-kwaliteit. Verbeke start met een krachtige uitvoering van ‘No More’ van Sonny Rollins, een van zijn grote muzikale voorbeelden. Met zijn lijzige geluid en enigszins luie timing lijkt de tenorsaxofonist echter nog met meest op Dexter Gordon. Een aanpak die hem met name in ballads van pas komt. Heerlijke interpretaties van ‘I’m Coming Home Baby’, ‘What Is This Thing Called Love’ en ‘Summertime’ maken de eerste cd tot een hoogtepunt in de Nederlandse jazz. Het alerte spel van drummer Martin van Duynhoven vormt een extra smaakmaker. Broer Joop vormt een adequate begeleider, samen met Van Veldhuizen zijn steady contrabas.

Fraaie toevoeging
Het extra materiaal op de tweede geluidsdrager vormt een fraaie toevoeging aan het origineel. Ook nu weer prachtige gedragen uitvoeringen van standards als ‘I’ll Remember April’, ‘Satin Doll’, ‘It’s You Or No One’ en het klassieke ‘Misty’ van Erroll Garner. De cd eindigt met de bekende ‘Work Song’, de compositie van cornettist Nat Adderley die een wereldhit werd. Een uitvoering waarin ook nog even local cat Chris van der Riet op altsaxofoon te horen is. 

Sfeer
De sfeer druipt letterlijk van de opname af: Jazzclub Passepartout was begin jaren zeventig dé plek voor de jonge avant-garde in Leeuwarden. Je voelt de aandacht en het enthousiasme dat op de musici afstraalt. 

‘Broedermelk’ vormt een uniek document uit een periode toen jazz voor musici nog geen truckje was wat je aan kon leren, maar een heilig geloof: een muzieksoort waarmee je elke dag opstond en naar bed ging. Precies dat is wat je hoort op ‘Broedermelk’ en wat de uitgave zo bijzonder maakt.

  

Harry & Joop Verbeke - Broedermelk


© Jazzenzo 2010