Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Too Noisy Fish – Furious Empathic Silence

CD-RECENSIE

Too Noisy Fish – Furious Empathic Silence
bezetting: Peter Vandenberghe piano, Kristof Roseeuw contrabas, Teun Verbruggen drums
opgenomen: juni 2018, Rubens Studio, Brussel
uitgebracht: 18 januari 2019
label: Igloo
aantal stukken: 8
tijdsduur: 42’51
website: www.toonoisyfish.be - www.igloorecords.be
door: Georges Tonla Briquet



Op zijn nieuwste album bouwt de Belgische band Too Noisy Fish verder op eigen verleden en een welbepaalde jazztraditie, maar hervormt deze referenties ook om zo tot een lustig vervormd idioom te komen.

Middenvinger
De idyllische huiselijke taferelen met vintage look van de vorige twee hoezen werden vervangen door een gevelzicht met achter het gordijn een opgestoken middenvinger. Voeg daar de drie kernwoorden van de cd-titel aan toe, evenals de spraakmakende titels van de composities, en pianist Peter Vandenberghe, contrabassist Kristof Roseeuw en drummer Teun Verbruggen dagen weer op met een uiterst beladen programma. 

In de opener ‘FID (Fredryck In Doubt)’ ontwaar je direct het typische geluid van het trio. Een droge beat, percussief pianospel en een contrabas die dit omlijnt. Een korte maar krachtige inleiding tot wat volgt en ook een originele manier om (Frédéric of Fryderyk) Chopin te koppelen aan The Bad Plus. In ‘FSS (Fiercely Shaken not Stirred)’ laten ze de luisteraar kennismaken met een andere kant van hun universum. Rustig fladderende pianonoten met een mooi evenwicht tussen linker- en rechtertoetsen, wat geschuifel op de drumvliezen met speelse accenten (Verbruggen zijn collectie toys) en de alom aanwezige contrabas die observeert en bijkleurt waar nodig. 

Bij elk nummer lijkt het of ze zich verdiepen in hun persoonlijke archieven en telkens extra bijlagen toevoegen. Zo is ‘FUQ (Frequently Unanswered Questions)’ (de middenvinger van de hoesfoto) aanvankelijk een ander voorbeeld van hun supersonisch snelle sound maar met plots een breekpunt waarna de drie zich heel omzichtig terugtrekken in een etherische bubbel. 

Meest onverwachte wending is misschien wel ‘Can’t Stop’, hun bewerking van een Missy Elliot hit. Een adrenaline shot waarmee ze nog eens alle zekerheden overboord gooien. In ‘Fluicidal’ gaan het trio weer terug op de meer filosofische toer, zij het met de nodige weerspannige intermezzo’s. Dit is tenslotte de ritmesectie van het buitenmaatse ensemble Flat Earth Society.

Oz Fritz
‘Aerobatology’, ‘FWM (Fractal Wrist Movement)’, met kubistische afro-beat, en ‘Nordic Laundry’ klinken al even onvoorspelbaar. De aantrekkingskracht ligt steeds in de onverhoedse plotwendingen en de onderliggende intriges. Dat Oz Fritz (Tom Waits, John Cale, John Zorn) instond voor opnamen, mixing en mastering verklaart ook het een en ander.

Fritz weet duidelijk hoe je door kleine herschikkingen lichte maar bepalende transformaties aanbrengt. Niet onbelangrijk met een repertoire dat grotendeels geïmproviseerd werd rond een aantal basislijnen. Too Noisy Fish doorbreekt alle conventies. Een mogelijke omschrijving is ironisch postmodernisme. Mocht dit trio uit New York komen, stonden ze al lang aan de wereldtop. 

Vanaf begin februari toeren ze door Nederland en België met het programma ‘Nightwatch’ waarbij ze gezelschap krijgen van de Vlaamse succesauteur Dimitri Verhulst en videasten Trisha De Cuyper en Jan Lapeire.

Too Noisy Fish is nog te zien: 20/2 Theater Bouwkunde Deventer; 2/3 Stichting LUX Nijmegen, 5/4 Hotclub Gent, 11/4 Rataplan Borgerhout.





Beluister dit album via Spotify (indien nodig inloggen)



Furious Empathic Silence


© Jazzenzo 2010