Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Chris Potter – Circuits

CD-RECENSIE

Chris Potter – Circuits
bezetting: Chris Potter tenor- en sopraansaxofoon, klarinet, fluit, sampler, gitaar, keyboards, percussie; Eric Harland drums; James Francies keyboards; Linley Marthe elektrische bas
opgenomen: september 2017
uitgebracht: 22 februari 2019
label: Edition Records
aantal stukken: 9
tijdsduur: 61’35
website: www.chrispottermusic.com - www.editionrecords.com
door: Mathijs van den Berg


Na drie akoestische albums bij ECM slaat saxofonist Chris Potter een andere weg in met ‘Circuits’, een plaat die hij uitbrengt bij zijn nieuwe label Edition Records. Zoals eerder met zijn groep Underground (genoemd naar het gelijknamige album uit 2006), laat Potter zich op dit album beïnvloeden door eigentijdse grooves en elektronica. Zoals hijzelf zegt moet muziek aansluiten bij de tijd om interessant te zijn.

Hij werkt op ‘Circuits’ samen met drummer en oude strijdmakker Eric Harland, maar ook met de 23-jarige toetsenist James Francies, die Harland voor dit project suggereerde. Francies is een zeer begaafd instrumentalist die al behoorlijk aan de weg timmert, onder andere bij hiphopband The Roots. Linley Marthe vult het trio op vier tracks op elektrische basgitaar aan.

Van Potter kun je natuurlijk meer verwachten dan een modieuze greep naar moderne beats en elektronica. Bovendien voert zijn door bebop beïnvloede spel nog steeds de boventoon. De muziek is spontaan ingespeeld en daarna door Potter met elektronica en sampler flink bewerkt. Dat levert een dynamisch en vooral vol geluid op, zonder dat je als luisteraar het spoor bijster raakt. De dwingende, vette drumritmes vormen steeds het raamwerk voor de snedige solo’s van Potter en het soms breed uitwaaierende toetsenwerk van Francies. 

Na het louter geblazen ‘Invocation’, vol gedragen harmonieën, zet de tenorsaxofoon op ‘Hold It’ meteen groovend in. Een geweldig nummer met funky drums en soulvolle keyboards. ‘The Nerve’ begint met een elektronisch sterk vervormde altfluit, waarna het nummer op stoom komt met intense improvisaties van Potter. Tussen al het uptempo geweld hoor je nog de ballad ‘Queens of Brooklyn’ en het subtiel swingende West-Afrikaanse ‘Koutomé’, een stuk van Amenoudji Joseph Vicky. 

Het is niet ondenkbaar dat Potter met deze eigentijdse en eigenwijze plaat zijn gewenste publiek zal bereiken. Hij treedt het komende jaar in ieder geval zo’n veertig keer met deze muziek op. Vanwege drukke agenda’s wordt hij tijdens zijn Europese concerten overigens begeleid door Graig Taborn (keyboards), Tim Lefebre (bas) en Justin Brown (drums) - ook niet gek.



Beluister ‘The Nerve’ en ‘Hold It’ van dit album (indien nodig inloggen).



Circuits


© Jazzenzo 2010