Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Giovanni Guidi – Avec Le Temps

CD-RECENSIE 

Giovanni Guidi – Avec Le Temps
bezetting: Giovanni Guidi piano; Thomas Morgan contrabas; João Lobo drums; Francesco Bearzatti  tenorsaxofoon; Roberto Cecchetto gitaar
opgenomen: november 2017
uitgebracht: 22 maart 2019
label: ECM Records / Challenge Records
aantal stukken: 8
tijdsduur: 42’02
website: giovanniguidi.it - ecmrecords.com
door: Mathijs van den Berg


Voor zijn derde album voor ECM breidde pianist Giovanni Guidi zijn trio, dat verder bestaat uit contrabassist Thomas Morgan en drummer João Lobo, uit met saxofonist Francesco Bearzatti en gitarist Roberto Cecchetto. Op ‘Avec Le Temps’ staan zowel triostukken als composities waar deze twee instrumentalisten bij zijn betrokken. Dat heeft een heel afwisselend en ook heel wisselvallig album opgeleverd.

De titel verwijst naar het gelijknamige chanson van Lou Ferré uit 1970 dat gaat over de tijd die alle (liefdes)wonden heelt. Guidi is blijkbaar nogal kapot van dit nummer omdat het hele boekje hieraan en aan Ferré is gewijd met de songtekst in zowel het Frans als in de Engelse vertaling. Guidi speelt een heel mooie, hoewel eerder klassieke dan jazzy vertolking, waarin ook het spel van bassist Thomas Morgan in positieve zin opvalt. De gitaar voegt hier wat dissonante klanken aan toe: bij liefde is het immers, zoals het lied vertelt, niet altijd rozengeur en maneschijn. Helaas maakt dit geknerp de muziek er niet mooier op.

Guidi probeert nadrukkelijk zoveel mogelijk emoties op te roepen. De composities zijn klankbeelden, waarin schoonheid steeds wordt voorzien van een schurende, schrijnende tegenpool. Dat geldt overigens met name voor de twee stukken die door alle bandleden zijn gecomponeerd. Het tweede nummer ‘15th of August’ is nog een compositie die opvalt door de vloeiende vorm, waarin het thema voortdurend en door verschillende instrumenten wordt herhaald. Maar daarna overheersen vooral de contrasten waarbij de partijen af en toe wel erg uit elkaar lopen. Soms staat de muziek bijna stil en verzanden de nummers in onbestemdheid.

Echt spannend wordt het bijna nergens. Het gitaarspel is ronduit saai. De saxofoon knerpt, piept en giert, maar dit komt nogal kunstmatig over. De muziek klinkt vaak rommelig en pretentieus. Het kost hierdoor moeite om je aandacht erbij te houden. Het is jammer omdat het trio een grote kwaliteit bezit. Die hoor je, behalve in het titelnummer, vooral in het door het trio gespeelde slotstuk: een liefdevolle, prachtig uitgevoerde ode aan de vorig jaar overleden trompettist Tomasz Stanko.  




Beluister dit album via Spotify (inloggen noodzakelijk)



Giovanni Guidi – Avec Le Temps


© Jazzenzo 2010