Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Toots Thielemans Presents The Thierry Lang Trio

CD-RECENSIE 

Toots Thielemans Presents The Thierry Lang Trio – Cully 1989 & 1990
bezetting: Toots Thielemans harmonica, Thierry Lang piano, Ivor Malherbe bas, Marcel Papaux drums
opgenomen: 11 maart 1989 en 31 maart 1990, Cully Jazz Festival, Zwitserland
uitgebracht: maart 2019
label: TCB
aantal stukken: 7
tijdsduur: 68’09
website: www.challengerecords.com
door: Cyriel Pluimakers


De Zwitserse pianist Thierry Lang nodigde mondharmonicaspeler Toots Thielemans (1922-2016) in 1994 uit voor zijn cd ‘The Blue Peach’ (TCB), een productie die enthousiast ontvangen werd en naar meer smaakte. Die muziek is er nu, met opnames uit de archieven van de Zwitserse radio, met registraties van dezelfde formatie uit 1989 en 1990 van het Cully Jazzfestival. Muziek waarin bekende en minder bekende standards centraal staan en Toots zijn instrument laat praten en zingen, zoals alleen hij dat kon.

Lyriek
Het album start met het bekende ‘The Days Of Wine And Roses’. Je kunt horen hoe Toots de woorden van de tekst vertaalt naar zijn instrument. De krachtige melodie geeft hij de juiste kleur met zijn ongeëvenaarde gevoel voor lyriek en timing. Hij buigt en kneedt zijn noten als een beeldhouwer. Iets wat nog meer tot zijn recht komt in de krachtige interpretatie van ‘A Weaver Of Dreams’. Paul Simon zijn hit ‘I Do It For Your Love’ wordt met een diepgang neergezet die het origineel ver overtreft.

Glans
Een hoogtepunt vormt het met hart en ziel gespeelde ‘Stella By Starlight’, een uitvoering zo goed dat menige andere interpretatie erbij verbleekt. Een emotionele diepgang die nog overtroffen wordt in het breed neergezette ‘My One And Only Love’. Je kunt als luisteraar een speld horen vallen en het publiek op het Cully Festival lijkt letterlijk zijn adem in te houden. Ook nu geeft elke noot extra glans aan de overbekende song, nooit sentimenteel en altijd oprecht. Het hoge register van de kleine mondharmonica snijdt diep, heel diep.

Verhaal 
Een verrassing vormt de popsong ‘Estate’, een stuk met een licht Braziliaans karakter. Je hoort het door de Italiaan Bruno Martino gezongen origineel, uit 1960, letterlijk verbleken: al improviserend vertelt Toots een prachtig verhaal met een onwaarschijnlijke diepgang. De prestaties van de grootmeester hebben ook hun uitwerking op de gepassioneerd spelende ritmesectie, met uitermate gedreven spel van de pianist en bassist. 

Tijdperk
Het afsluitende ‘Sno’ Peas’, een compositie van Phil Markowitz, vormt bijna een samenvatting van alle uitzonderlijke kwaliteiten van Toots, met expressionistisch spel en een overvloed aan briljante muzikale ideeën. Zo goed wordt er gespeeld dat je als luisteraar weemoedig achterblijft, in de wetenschap dat dit een document is uit een tijdperk dat definitief voorbij is.


© Jazzenzo 2010