Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Hiphop laat sporen na op North Sea Jazz

CONCERTRECENSIE. North Sea Jazz Festival, Ahoy Rotterdam, 12, 13, 14 juli 2019
beeld: Olga Beumer
door: Ron Holman

De programmeurs van North Sea Jazz Festival hebben met de keuze van pianist Robert Glasper als ‘artist in residence’ geen betere artiest kunnen kiezen die de muziek van nu belichaamt in het huidige jazzspectrum. De Amerikaan geniet wereldwijde bekendheid met zijn aanstekelijke mix van hiphop, funk, soul en jazz. In Ahoy mag hij deze mix drie dagen ten gehore brengen aan een uitzinnig publiek dat duidelijk eerder is opgegroeid met hiphop dan met jazz. In zijn kielzog treden meerdere musici op met een vergelijkbare achtergrond en die de typische laidback-ritmes laten doorklinken in hun muziek.

  
Artist in residence Robert Glasper en de bands Tower of Power en Greyheads op North Sea Jazz in Rotterdam.

Miles Davis had in de beginjaren negentig met het uitbrengen van het album ‘Doo Bop’ al door dat hiphop een belangrijke muziekstroming kon worden. Ondanks kritische geluiden van jazzliefhebbers en journalisten kreeg de trompettist gelijk. Hiphop werd mega-populair en is uitgegroeid tot een van de belangrijkste stijlen in de muziekindustrie. Geen wonder dat veel jazzmusici, met name de jongere garde, de hiphop heeft omarmd en in hun muziek heeft verwerkt.  

Artist in residence
In zijn eerste van drie concerten werkt Glasper samen met drummer Chris Dave die de hiphop tot in de puntjes beheerst. Volledig gecontroleerd schiet Davis complexe ritmepatronen af op het publiek die door de logge basritmes van Derrick Hodge over de drumlicks in de basis toch relaxed klinken. Glasper vult in met brede en dromerige pianoklanken. In zijn solo’s doorklinken soms flarden van Coltrane’s ‘A Love Supreme’, waarmee de jazz niet vergeten wordt. Na een aantal instrumentale stukken komt rapper Yasmin Bey - ook wel bekend als Mos Def - de gelederen versterken en vanaf dat moment gaat de Congo-tent helemaal los op hiphopritmes.

  
Robert Glaspert trad op met drie ensembles met daarin o.a. drummer Chris Dave en bassist Vicente Archer.

Popmuziek 
Een dag later staat Glasper met bassist Vicente Archer en slagwerker Damion Reid in de afgeladen Hudson en net als collega-pianist Brad Mehldau, waagt Glasper zich aan vertolkingen van bekende popsongs zoals ‘Sign Of The Times’ van Prince. Ook de standard ‘Stella By  Starlight’ passeert de revue, maar het trio mijdt de standaardschema’s en ontrafeld de compositie volledig. Glasper houdt van repeterende motieven.

Op de slotdag eert Glasper de muziek van Miles Davis uit de jaren tachtig en negentig. Opnieuw een bomvolle zaal die echter door de experimenteerdrift van Glasper in de eerste nummers voor een gedeelte weer net zo hard leegstroomt. Dat is jammer, want de weglopers missen een bloedmooie versie van ‘Time After Time’, op aangeven van Glasper enkel gespeeld door bassist Derrick Hodge en zangeres Ledisi.

  
Devonté Hynes Blood Orange, Tower of Power, Sly5thAve met Re:Freshed Orchestra.

Contact
Voor de Brit Devonté Hynes, een andere grootheid uit de hiphop en soul die met zijn elektronische project ‘Blood Orange’ naar North Sea afreisde, is de immense Maas-zaal een maatje te groot. De zanger, die met zijn falsetstem doet denken aan Michael Jackson, zoekt nauwelijks of eigenlijk geen contact met het publiek. Heel anders gaat het er aan toe bij Tower of Power waar soul en funkliefhebbers in een bomvolle Nile aan hun trekken komen. De blazers van de vijftigjarige band mogen dan op leeftijd zijn, de funk spat er nog altijd vanaf, aangespoord door de relatief jonge frontzanger Marcus Scott.

De ritmes uit de hiphop keren terug tijdens het optreden van de band Greyheads. Hun muziek heeft, naast de hiphop, raakvlakken met de fusion uit de jaren zeventig. Soms klinkt het als de Brecker Brothers, maar dan met een hiphopachtige feel als basis.

   
Robert Glasper, Steve Gadd Band, Joey DeFrancesco Trio.

Bij de Steve Gadd Band en later ook bij Joey DeFrancesco Trio – met drumlegende Billy Hart -  is het overwegend jazz dat de klok slaat. Drummer Steve Gadd heeft een immens grote reputatie opgebouwd en speelt op honderden albums. Hoge verwachtingen dus. De muziek heeft echter een te hoog laidback karakter: zorgvuldig en geen klap te veel. Gezapige smooth jazz waardoor het maar geen spektakel wil worden. Een schril contrast bij de virtuoze muziek afkomstig van Hammondorganist DeFrancesco.

Entertainen
Toto, urban zangeres Janelle Monae, soulzanger Rag’n’ Bone Man, Hall & Oates en de energieke Joe Jackson doen waarvoor ze gekomen zijn: het publiek op een overtuigende manier entertainen. De show van Monae doet niet onder voor die van Beyoncé en Madonna en haar ‘vagina’ broek in 'Pink' is een echte eye-catcher. De gelouterde musici van Toto wagen het, zij het sporadisch, om naast de hits ook fusionachtige licks het publiek in te slingeren.

  
Joey DeFrancesco, Jungle By Night, Billy Hart.

Temperament
Van een heel andere orde is het concert van het duo Gregoire Maret en Edmar Castaneda. In een kleine zaal spelen de mondharmonica-virtuoos en de harpist een verfijnd intiem duet. Castaneda kan op zijn harp desondanks soms flink tekeer gaan. Prachtig om te zien. Zijn Colombiaanse roots blijven in zijn muziekstukken doorklinken. 

Hetzelfde temperament horen we terug in de muziek van Chick Corea en zijn Spanish Heart Band, afgeleid van het album 'My Spanish Heart' uit 1976. Nadat het een half uur duurt de Amazon-zaal binnen te geraken, ontrolt zich een mix van een flamenco-show met danser Nino de los Reyes en spetterende latin-jazz. Alle musici komen uitgebreid aan bod en opvallend is dat de muziek nog altijd urgent en actueel klinkt.

  
Toto, Mammal Hands, Jacob Collier.

Multi-talent
De afsluiter van North Sea Jazz wordt verzorgd door de 24-jarige multi-instrumentalist Jacob Collier. Bezig aan een wereldtournee zijn de meegebrachte muzikanten inmiddels gewend aan de complexe arrangementen en de vreemde spontane uitbarstingen van de Engelsman. Collier zit boordevol ideeën, een gegeven dat zijn muziek ook in de weg zit: het is soms te veel van het goede. Het muzikale genie laveert al zingend moeiteloos van piano naar drumstel om vervolgens de contrabas te hanteren. Een heel contrast met het gestructureerde concert dat Collier twee jaar geleden gaf op het festival met Metropole Orkest. Nu is de nuance ver te zoeken.

Tot slot imponeert Collier door de James Taylor-klassieker ‘You’ve Got A Friend’ heel klein te brengen. En ook ‘Close To You’ van The Carpenters komt voorbij, voorzien van een lome hiphop beat. En dan zijn we terug bij het begin. De hiphop heeft overal zijn sporen achtergelaten en is niet meer weg te denken in de hedendaagse jazz.

Gezien: Robert Glasper, Steve Gadd Band, Rag’n’Boneman, Joe Jackson, Tower of Power, Blood Orange, Rymden, Michel Camilo Quartet, Joey DeFrancesco Trio, Toto, Marc Broussard, Greyheads, Jungle by Night, Hall & Oates, Janelle Monae, Chick Corea, Gregoire Maret & Edmar Castaneda, Jacob Collier.



Lees ook:


© Jazzenzo 2010