Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Anat Cohen Tentet – Triple Helix

CD-RECENSIE

Anat Cohen Tentet – Triple Helix
bezetting: Anat Cohen klarinet; Sheryl Bailey gitaar; Owen Broder baritonsax, basklarinet; Nick Finzer trombone; Vitor Gonçalves piano, accordeon, Tal Mashiach bas; Nadje Noordhuis trompet, flugelhorn; Anthony Pinciotti drums; James Shipp vibrafoon, percussie
opgenomen: januari 2019, Sear Sound, New York
uitgebracht: 14 juni 2019
label: Anzic
aantal stukken: 9
tijdsduur: 51’18
website: www.anatcohen.com - www.anzicrecords.com
door: Georges Tonla Briquet


Deze nieuwe cd van het Anat Cohen Tentet kwam er in opdracht van de New Yorkse Carnegie Hall en het Chicago Symphony Center. Het werd een groots opgevat werk waarbij de finesses van Anat Cohen haar klarinetspel nooit verdwijnen in de imponerende uitvoering. Dit is niet alleen te danken aan de stijlvolle arrangementen van Oded Lev-Ari maar eveneens aan de subtiele speelstijl van het tentet.

De opener is een compositie van Astor Piazzola. Door het arrangement klinkt deze milonga als een stijlvol en weemoedig deuntje van Nino Rota. De lijn van deze vederlichte orkestrale uitwerking met de nodige oprispingen, wordt doorgetrokken over heel de cd, zij het onder verschillende vormen. 

In het titelnummer, opgebouwd als een concerto voor klarinet en ensemble, worden alle elementen uitvergroot. Niet onbelangrijk om te vermelden is dat Cohens Joodse achtergrond overal doorsijpelt. Ze gebruikt die echter om andere paden te verkennen door deze ingrediënten anders te ordenen en soms op tegendraadse manier tegenover elkaar te plaatsen. Onverwachte breekpunten zorgen voor verrassingseffecten. Een gitaarsolo, een blazersexplosie, een stukje drumgeroffel, Sefardische tinten en de wervelende Balkanritmen zijn slechts een aantal van die insteken. Het concerto ‘Triple Helix’ bevat op die manier een panorama van sfeerscheppingen omkaderd met een epische grandeur. Een bruisend bravourestuk van zo’n tweeëntwintig minuten. Alleen al dit deel maakt van de cd een indrukwekkende luisterervaring.

Verder is er nog ruimte voor blues en swing. Er is tevens een heuse omweg langs New Orleans (‘Footsteps & Smiles’), helemaal in het verlengde van ‘Oh Baby’ terug te vinden op de debuut-cd van het tentet. In de Mexicaanse traditional ‘La Llorona’ horen we opnieuw die typische Nino Rota sound opduiken die hier echter stilaan verschuift naar de wereld van Yann Tiersen. Opmerkelijk is eveneens de donkere versie van ‘Lonesome Train’, indertijd geschreven door Gene Roland voor de bigband van Stan Kenton. ‘Morning Melody’ is een korte en gepaste afsluiter in alle sereniteit.

Een tip voor de betere concertzalen. De opvoeringen eerder dit jaar in New York en Chicago lokten alleszins lovende kritieken uit.




Beluister dit album via Spotify (inloggen noodzakelijk)




Triple Helix


© Jazzenzo 2010