Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Noah Preminger – After Life

CD-RECENSIE 

Noah Preminger – After Life
bezetting: Noah Preminger tenorsaxofoon, Jason Palmer trompet, Max Light gitaar, Kim Cass contrabas, Rudy Royston drums
opgenomen: 14 september 2018, Systems Two Recording Studios, Brooklyn, New York
uitgebracht: mei 2019
label: Criss Cross Jazz / Challenge Records
aantal stukken: 8
tijdsduur: 59’09
website: noahpreminger.com - crisscrossjazz.com
door: Cyriel Pluimakers


De Amerikaanse tenorsaxofonist Noah Preminger komt de laatste tijd steeds meer onder de aandacht. Preminger is een spirituele blazer met een uniek geluid, dat nu eens een keer niet aanhaakt bij de bekende voorbeelden. Het knappe is dat hij zijn eigen weg heeft weten te vinden en inmiddels ook een degelijke relatie heeft ontwikkeld met het toonaangevende Nederlandse label Criss Cross.

Zijn vorige productie voor dit label kreeg internationaal juichende recensies en met dit nieuwe album – inmiddels zijn dertiende productie – maakt Preminger zijn naam als avontuurlijke musicus volledig waar.

Gloedvol
Alle composities – op een na - zijn afkomstig van de leider zelf. De cd opent met het gedragen ‘World Of Twelve Faces’, waarin meteen de extra stem van gitarist Max Light opvalt. Het vorige Criss Cross album bevatte geen rol voor de gitaar. Losjes klinkt de compositie ‘World Of Growth’, waarin Preminger fraai tegenspel krijgt van trompettist Jason Palmer. Gitarist Light leidt de ballad ‘Senseless World’ in, een stuk waarin de tenorsaxofonist de luisteraar weet te raken met een gloedvolle solo. Trompettist Palmer vult zijn improvisatie ondertussen naadloos aan. 

Poëtisch
Bijna poëtisch is ‘Hovering World’: een sfeerimpressie waarin gestaag steeds mooiere muzikale vergezichten worden ontvouwd. De solo van Preminger vormt een van de meest indrukwekkende momenten binnen de actuele jazz: uitdagende melodische sprongen, onverwachte noten en tot slot alles samen weten te binden tot een fraai geheel. Bijzonder is zijn bewerking van het bekende ‘Ombra Mai Fu’, een aria uit de opera ‘Serse’ van G.F. Händel. Het overbekende lied wordt omgedoopt tot ‘Nothing World’. De solo van Preminger vormt een meer dan indrukwekkend statement dat zich rechtstreeks richt tot het hart: een kippenvelmoment. Meer uptempo is ‘World Of Hunger’ en introspectief is het gedragen ‘Island World’. Het album sluit af met het losjes gespeelde ‘World Of Illusion’, waarin alle bandleden nog een keer uit de band mogen springen. 

Het staat nu al vast dat ‘After Life’ een van de meest interessante jazzproducties van 2019 vormt. Voor Noah Preminger is een grote toekomst weggelegd!

Noah Preminger Group geeft op woensdag 2 oktober een voor Nederland eenmalig concert in Muziekpodium Paradox, Tilburg. 






Beluister dit album via Spotify (inloggen noodzakelijk)



World Of Twelve Faces


© Jazzenzo 2010