Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Wasdaman

LP-RECENSIE

Wasdaman
bezetting: Bas Bulteel toetsen, Frank Debruyne saxofoon, Bart Vervaeck gitaar, Joshua Dellaert bas, Jonathan Callens drums
opgenomen: Studio La Patrie (B)
uitgebracht: 3 oktober 2019
label: W.E.R.F.
aantal stukken: 2
tijdsduur: 43’05
website: art-spot.be/wasdaman - dewerfrecords.com
door: Georges Tonla Briquet



Rare groepsnaam en een al even bizarre verzameling van muziekjes op het vinyldebuut van Wasdaman, de zoveelste revelatie uit de Belgische nieuwe lichting.

De hausse in de Belgische jazzwereld houdt voorlopig aan. Met dien verstande dat jazz een heel rekbaar en betrekkelijk begrip geworden is. Nu zijn het toetsenist Bas Bulteel, saxofonist Frank Debruyne, gitarist Bart Vervaeck, bassist Joshua Dellaert en drummer Jonathan Callens die de koppen en instrumenten bij elkaar staken om een eigen groep op te richten. Voordien gingen ze al tekeer bij onder meer Compro Oro, Skordatura, en Altertape.

Het titelloze debuut van Wasdaman is opgevat als een heuse maalstroom van ideeën gespreid over twee vinylzijden met de surrealistische titels ‘Storm in a Cup of D – Part I’ en ‘Storm in a Cup of D – Part II’. De flow op kant A begint met wat ijle melancholische gitaarklanken ontleend bij Chris Isaaks ‘Wicked Game’. Tot na zowat een minuut de eerste explosie voor een radicale koerswijziging zorgt. Van hier gaat het richting progrock of althans een moderne variant hiervan. Denk vooral aan Zappa en de samenwerking indertijd van Flat Earth Society en Jimi Tenor. Een intermezzo aan de hand van een korte drumsolo wordt uitvergroot door een helse saxofoon en een stuwende baslijn die nog worden vervoegd door een Fender Rhodes. Ondertussen was er al de confrontatie met een passage rechtstreeks gegrepen uit een Japanse horrorfilm. Een carrouselrit van stijlen en invalshoeken die net iets meer dan twintig minuten duurt.

Voor de prijs van hetzelfde ticket heb je nog recht op een tweede rit van eenzelfde duur. Zet je schrap voor een al even complex conundrum en ontregelende combinaties, zij het dat deze keer meer transparante sfeerscheppingen afgewisseld worden met vreemdsoortige impulsen. Haal die seventies lavalamp maar terug boven.

En wie zat er achter de knoppen in de studio? Inderdaad, de man die momenteel een hele generatie jonge muzikanten van pop naar jazz loodst en omgekeerd. Koen Gisen is zijn naam en de man ontpopt zich stilaan tot de Vlaamse Phil Spector. Ook het artwork was in handen van iemand die reeds heel wat hoezen tot kleine kunstwerkjes verhief, namelijk Sammy Slabbinck.

Instapjazz voor de moderne mens. In april volgt een uitgebreide tournee door Vlaanderen onder de kwaliteitsvlag van JazzLab.




Beluister dit album via Spotify (inloggen noodzakelijk)





Storm in a Cup of D – Part I


© Jazzenzo 2010