Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Kneebody – Chapters

CD-RECENSIE

Kneebody – Chapters
bezetting: Ben Wendel saxofoon, effecten; Shane Endsley trompet, effecten; Adam Benjamin keyboards; Nate Wood drums, bas. Gastbijdragen: Michael Mayo, Becca Stevens zang; Josh Dion zang, bassynthesizer, drums; Gerald Clayton piano; Gretchen Parlato, Kaveh Rastegar bas
opgenomen: februari, april 2019
uitgebracht: 18 oktober 2019
label: Edition Records
aantal stukken: 10
tijdsduur: 51’02
website: kneebody.com - editionrecords.com
door: Mathijs van den Berg


‘Chapters’, het negende album van het Amerikaanse Kneebody, is een veelzeggende titel, omdat de band dit jaar aan een nieuw hoofdstuk begon van hun al indrukwekkende muzikale leven: ze tekenden bij het Britse Edition Records, werden een kwartet door het vertrek van bassist Kaveh Rastegar en voegden vocalisten toe aan het geluid. Eerder dit jaar verscheen een EP met covers waarop dit al viel te horen. Nu is er dan een volwaardig studioalbum van Kneebody - nieuwe stijl.

De vocalisten Michael Mayo, Josh Dion en Becca Stevens zijn op ‘Chapters’ opnieuw te beluisteren. Ditmaal leverden ze ook compositioneel hun bijdrage. Ook pianist Gerald Clayton is weer op een nummer van de partij. Aan het lijstje zangers is Gretchen Parlato toegevoegd, ook niet de minste. Kaveh Rastegar speelt overigens op zeven van de tien nummers gewoon nog mee. Op de andere drie nummers neemt alleskunner Nate Wood de baspartijen voor zijn rekening. 

Ondanks de uiteenlopende stemmen klinkt elk nummer onmiskenbaar als Kneebody door de unisono geblazen partijen van Wendel en Endsley, de gebroken drumritmes en het gedreven keyboardwerk. Nummers worden dankzij de zangers alleen soms (nog) meer naar de pop- en rockkant getrokken. ‘Wounds Let in the light’ met Becca Stevens klinkt wel erg als een popliedje, terwijl de zang van Josh Dion, iemand met een rockachtergrond, een hardrocksfeer creëert, waar je van moet houden. Eigenlijk past de stem van Michael Mayo met zijn jazzy timbre nog het best bij de muziek.

Je kunt je afvragen of al die stemmen wat toevoegen. Eerlijk gezegd maken de instrumentale nummers de meeste indruk, zoals ‘Chapters’ en ‘The Trip’, met stomende beats en snijdende blazers. Dit is het Kneebody van hun meesterwerk ‘Anti-Hero’ uit 2017, maar dan nog inventiever en opwindender. Geweldig hoe de band clichés weet te vermijden en de muziek continu een enorme lading weet te geven. De energie spat ervan af, ondanks de enkele rustpunten. De solo’s hebben stuk voor stuk zeggingskracht.

‘Chapters’ doet je duizelen van de indrukken en is een intensieve luisterervaring. Het is de enige kritiek die je op het album kunt hebben: dat de heren misschien wat veel gewild hebben, waardoor het album als geheel dit keer minder uitgebalanceerd is. Maar het is hoe dan ook zeer spannend en van hoog niveau.




Beluister dit album via Spotify (inloggen noodzakelijk)



Chapters


© Jazzenzo 2010