Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Jean-Paul Estiévenart – Strange Bird

CD-RECENSIE

Jean-Paul Estiévenart – Strange Bird
bezetting: Jean-Paul Estiévenart trompet; Nicola Andrioli piano; Romain Pilon gitaar; Nicolas Thys contrabas; Antoine Pierre drums + Logan Richardson altsaxofoon
opgenomen: juli 2019, Jet Studio, Brussel
label: Out Note Records
aantal stukken: 8
tijdsduur: 54’05
website: jeanpaulestievenart.com - outhere-music.com 
door: Georges Tonla Briquet



Rare jongens en meisjes, die jazzmuzikanten. Zelfkennis helpt echter wel. Zoals bij trompettist Jean-Paul Estiévenart die zijn nieuwste cd de titel ‘Strange Bird’ gaf. Het is dan ook een zeer persoonlijk en autobiografisch verhaal geworden. Aan de hand van acht nummers laat Estiévenart de luisteraar een bevoorrechte kijk nemen in zijn gevoelsleven. Tekst is overbodig. Titels en vooral muziek spreken boekdelen.

Ondanks zijn toch nog jonge leeftijd (1985) legde Estiévenart een lange en hobbelige weg af en is hij te horen op meer dan veertig albums. Wat hierbij opvalt, is dat hij een van de enigen is die geen conservatorium volgde, enkel muziekacademie. En toch duikt hij al jaren overal op. Bijvoorbeeld als vast lid van een aantal baanbrekende groepen uit de huidige Belgische scene zoals LG Jazz Collective, Urbex en Alex Koo Quartet maar ook in totaal andere kringen zoals swingmiddens (God Save The Swing) en de improvisatiescene (MikMâäk). Hij is een uiterst boeiend muzikant en vooral iemand die gewaardeerd wordt door zowel publiek als collega’s. ‘Strange Bird’, zijn derde opname onder eigen naam, is opgevat als de soundtrack van een familiealbum.

De cd opent met ‘Barcelona’, heel contemplatief en badend in de warme klanken van zijn trompet. Het is de stad waar zijn levensgezellin opgroeide en die voor hem inmiddels geen geheimen meer kent. Ook het groezelige nachtleven ervan. Na afwisselende solo’s van hem zelf, gitarist Romain Pilon en pianist Nicola Andrioli leidt Estiévenart de luisteraar haast stapvoets naar de kronkelige zijsteegjes van de Ramblas. Een eerste avontuurlijke kennismaking met de nachtraaf die graag ronddoolt in dergelijke milieus. Niet op zoek naar feestgedruis maar naar verdoken plekken waar je rustig kan filosoferen over kunst, politiek en muziek. De ballad ‘Con Passion’ zouden we zelf als titeltrack gekozen hebben. De compositie straalt passie uit, niet onder de vorm van vurige excessen maar door de zuivere oprechtheid die weerklinkt in de muziek. Acht minuten vertoeven in de cocon van diepgaande vriendschap. 

Meest exuberante passage is ‘Henri’ met Estiévenart die voluit gaat. Hier ook de eerste bijdrage van altsaxofonist Logan Richardson die we verder nog horen in het meer sinistere en gelaagde ‘La Caseta’ en de ingetogen maar rafelige afsluiter ‘SSHHH!!!’ waarin hij een harmonie van Messiaen linkt aan de melodieuze toon van Miles! Voordien valt er nog te genieten van het intieme eerbetoon aan zijn dochter in ‘Inès’, de uitgesponnen titeltrack opgevat als mini-suite (tien minuten lang zweven in een afwisselend rustige en licht woelige atmosfeer) en het levendigere ‘Bert’s Sketch’ (opgedragen aan trompettist Bert Joris) met Pilon, Estiévenart en Andrioli als coloristen van dienst.

‘Strange Bird’ is een van die opnamen die je na een eerste draaibeurt geïntrigeerd achterlaat. Herbeluistering dringt zich automatisch op, liefst zelfs met koptelefoon. Grote waardering voor deze trompettist is de eindconclusie, vooral ook voor de manier waarop hij de snijlijnen van heden en verleden uit de jazz op zuiver akoestische manier weet uit te tekenen.



Beluister dit album via Spotify (inloggen noodzakelijk)





Barcelona


© Jazzenzo 2010