CSS Drop Down Menu by PureCSSMenu.com



 



Bert Dobben op Septet Frans Elsen - Norway: Als smakeloosheid bij fusion wordt bepaald door de lengte van soli, inclusief van de bas(gitaar) dan …
John Schoorl op Twee soorten adem – Jazz & Poetry in de Nederlandse…: Yo jazzzenzo dank voor de recensie. But: het verhaal over Joe Maini en Jules is nooit gemaakt op basi…
Kris Vanderstraeten op Thomas Strönen, Ayumi Tanaka, Marthe Lea – Bayou…: Substantie lijkt mij zo het modewoord voor de hedendaagse jazz, helaas ! Teveel compositie ,teveel vi…
O'ten tic Tim op Jules was, Jules is, Jules blijft: Ja, Jules! Ruim anderhalf jaar later mis ik hem nog steeds. Het enige positieve: dat hele gedoe met c…
Jo Willem op Gitarist Piet Hoeksma (63) overleden: Dag, één groot concert van Piet hebben jullie vergeten. In 1991 speelde hij tijdens de ZomerJazzFiets…
Fred Dekker op Fabien Mary and The Vintage Orchestra – Too Short…: Prima recensie Cyriel. En tegen Antoine zou ik willen zeggen dat jazz helemaal geen "dode" muziek is/…
Koen op Maria Kannegaard Trio – Sand i en vik: Ik verklap niets Mathijs, maar komt goed ;-) Twee jaar geleden MKT live gezien in Bergen (NO), fenom…
Antoine Faelens op Fabien Mary and The Vintage Orchestra – Too Short…: Als ik dit zo lees, dan moet volgens bepaalde personen, jazz een dode muziek zijn of worden, geen nie…
 

« Bowman Trio – Persist… | Home | Humor en emotie afwez… »

Jules was, Jules is, Jules blijft


These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Facebook
  • Twitter
20 December 2019

Ja, Jules! Ruim anderhalf jaar later mis ik hem nog steeds. Het enige positieve: dat hele gedoe met corona heeft hij toch maar mooi weten te ontlopen en dat is ook wat waard.
Wij deelden nogal wat voorkeuren: jazz was er niet de minste van, maar ook Sparta en -uiteraard- de poëzie van de recht voor zijn raap deelden wij. "In een gedicht mag nooit ook maar één woord teveel staan" leerde ik van hem. Met dat in gedachten (en natuurlijk zijn onafscheidelijke gin-tonic) schreef ik voor zijn 70e verjaardag het dingetje:
Eerst hij, toen ik
Dan gin-tonic

Dat in jazz vooral niet gezongen moet worden, vond ik altijd een typisch idee van hem. Inmiddels ben ik van mening dat er vooral niet in het Engels gezongen moet worden. Die taal is gewoon te lelijk. Als er in jazz al gezongen moet worden, kan dat maar het best gebeuren in een taal die zelf eigenlijk ook jazz is: Portugees. Die taal sprak Jules alleen niet. Zelfs Spaans sprak hij niet. Dat weerhield hem er alleen niet van succesvol op te treden op het poëziefestival in Medellin. Daarover wist hij later te schrijven, dat hij zijn eigen speed meegebracht had en dat het niet denkbeeldig was geweest, dat hij als allereerste persoon gearresteerd zou zijn wegens het smokkelen van drugs naar Colombia.

O'ten tic Tim (E-mail ) - 27-08-’21 21:21






Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen: