Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

‘Een schilderijtje kan ik missen, eten niet’

COLUMN
door: Erno Elsinga












Na Zwarte Piet en de vuurwerkdiscussie heeft half Nederland een nieuwe pispaal gevonden: cultuur. En dan met name de subsidie op cultuur.

Een van mijn favoriete nieuwskanalen is Nu.nl, waar de reacties op de kort en bondig geformuleerde artikelen een doorsnee peiling van onze samenleving vormt. Een in alle opzichten vermakelijke mengeling van meningen opgetekend door mensen die twee maanden geleden nog bondscoach, vliegvaartdeskundige of tv-recensent waren, maar nu de switch naar viroloog of econoom hebben gemaakt. De plicht roept namelijk.

Dat de cultuursector in deze ontwrichtende coronaperiode een donatie van 300 miljoen tegemoet kan zien, was nog tot daaraan toe. Veel sectoren worden immers zuchtend en piepend met overheidsgeld enigszins overeind gehouden. Nee, de rode lap werd een paar dagen later uitgehangen, toen Ingrid van Engelshoven bij Nu.nl uitsprak dat er in de nabije toekomst niet zal worden bezuinigd op cultuursubsidies, “zolang ik Minister van Cultuur ben”. Voordat Nu.nl de mogelijkheid tot reageren deactiveerde – wat vaker gebeurt als de spanning hoog oploopt - hadden 685 mensen hun gal al gespuid. 

De onvrede zit hem vooral in de voorbarigheid van de minister. Nu de samenleving op een recessie afstormt, kunnen we de beoogde culturele subsidiegelden wel beter besteden, is de achterliggende gedachte. Zorg, onderwijs, politie, pensioenen, om een paar inkoppertjes te noemen. ‘Cultuur is een luxeproduct dat je best kunt missen’, meent iemand. 

Subsidie is een scheldwoord voor de ‘hardwerkende Nederlander’. ‘Als je geen zin hebt om te werken, word je ‘kunstenaar’, stelt Heiko1. ‘Hoeveel subsidie hebben Van Gogh en Rembrandt gehad, ook niets.’ aldus Zone_75 over deze arme drommels. Nog zo’n mooie: ‘Als je geen winst maakt, hoor je gewoon niet te bestaan’. 

Nederland in bange dagen. Snakkend naar afleiding staan orkestjes voor verpleeghuizen te spelen, geven muziekdocenten online les, worden virtuele musea geopend, groeit het aantal Netflix-abonnees en de boekverkoop stijgt. Allemaal zaken die we kunnen missen in deze tijd waarin velen niets om handen hebben. Behalve dan de virologen en economen van Nu.nl.

Ene Kloo vat de onvrede nog het meest treffend samen: ‘Een schilderijtje kan ik missen, eten niet’. Hopelijk gaat de Sinterklaasoptocht eind van het jaar door. Cultuur hè.


© Jazzenzo 2010