Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

North Sea Jazz Festival – De Haagse Jaren

BOEKBESPREKING

Max van den Broek: North Sea Jazz Festival – De Haagse Jaren volgens Theo van den Hoek
uitgebracht: april 2020
uitgever: Aspekt
omvang: 134 pagina’s, paperback
prijs: € 19,95
website: uitgeverijaspekt.nl - www.rockart.nl
door: Cyriel Pluimakers





In 1976 start impresario Paul Acket het North Sea Jazz Festival in Den Haag. Het driedaagse festival in het Nederlandse Congresgebouw begint met zes podia en ruim 9.000 bezoekers en groeit uit tot een evenement met dertien podia en een publieksaantal van 23.000 per dag. Producent Theo van den Hoek raakt in 1977 betrokken bij het festival en is er tot de verhuizing in 2005 werkzaam geweest. In die aanzienlijke periode brengt hij het van manusje-van-alles tot directeur.

Journalist Max van den Broek heeft de herinneringen van de voormalige directeur opgetekend en vormgegeven in een boek dat uiteenvalt in twee delen: ‘Dertig Jaar North Sea Jazz Festival (1976-2005)’ en ‘De Gedwongen Verhuizing’. De sfeer die de uitgave ademt is die van een spannend jongensboek: een ontdekkingsreiziger die in een nieuwe wereld verzeild raak en daarin succesvol wordt. Van den Hoek groeit uit van road manager van popbands tot de CEO van het grootste in door jazzfestival ter wereld. 

Gemeente
Deze route verloopt niet zonder slag of stoot. Met name de gemeente Den Haag gooit op de meest ongeschikte momenten roet in het eten: nu eens zijn er subsidieperikelen dan weer ondergaat het Congresgebouw een ongewenste verbouwing of wordt de voor het Tuinpaviljoen benodigde grond naast het gebouw verkocht. Als het boek iets duidelijk maakt dan is het wel dat de Haagse overheid zich, zoveel jaar na dato, nog steeds diep moet schamen voor zoveel wanbeleid. Hoe is het mogelijk dat een stadsbestuur een dergelijk succesvol evenement letterlijk uit zijn handen laat vallen en cadeau geeft aan de Maasstad?













Artiesten

Veel aandacht vraagt elke festivallichting weer de opvang van de artiesten. Van den Hoek weet smeuïge verhalen op te dissen over Nina Simone, Charlie Haden, Roberta Flack en de Bird Award uitreiking aan Miles Davis. Het wensenlijstje van de artiesten wordt in de loop van de decennia steeds langer en de gages stijgen fors. Weather Report spant de kroon wat het boodschappenlijstje betreft. Met andere grote Europese jazzfestivals worden afspraken gemaakt om elkaar niet te gaan overbieden. De popmuziek neemt een steeds groter deel van de programmering in beslag, dit om voldoende entreegelden binnen te halen.  

Rotterdam
De verhuizing naar Rotterdam voelt in eerste instantie als een kater, maar het warme welkom dat de organisatie in de Ahoy ontvangt, is van een geheel andere allure dan het starre gedoe in het Haagse Congresgebouw. De ingebakken servicegerichtheid en grote commerciële ervaring maken van de nieuwe locatie een succes. De veelzijdigheid van de programmering in combinatie met de soepel lopende horeca zorgen voor een ongekende publieksbinding. Er zullen weinig festivals zijn die er elke editie weer in slagen om meer dan een half jaar van tevoren uitverkocht te zijn.

Tegenvaller
Jammer is het dat het boek iets te goedkoop uitgegeven is en dat de eindredactie niet zorgvuldig is gebeurd. Er zitten nogal wat spelfouten in de tekst en ook stilistisch valt er het een ander op aan te merken. Het Haagse publiek bestond voor een groot deel uit enigszins chique mensen en bij een dergelijke doelgroep hoort ook een mooi boek met een perfect verhaal. Een tegenvaller is ook de keuze van het fotomateriaal, een aspect dat echt wat meer aandacht verdiend had. Was het echt niet mogelijk om een aantal van die grote fotografen van toen om hun medewerking te vragen? Denk aan Anko C. Wieringa, Rico D'Rozario of Camilla van Zuylen.


© Jazzenzo 2010