Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Duo Baars Buis – Moods for Roswell

CD-RECENSIE 

Duo Baars Buis – Moods for Roswell
bezetting: Joost Buis trombone; Ab Baars tenorsaxofoon, klarinet en shakuhachi
opgenomen: 12 oktober 2017, Studio Helmbreker Haarlem
uitgebracht: maart 2020
label: Wig
aantal stukken: 10
tijdsduur: 36’36
website: stichtingwig.com - subdist.com
door: Cyriel Pluimakers



Een aantal jaren geleden was het Bimhuis nog de belangrijkste aanjager van de Nederlandse improvisatiemuziek, een stijl die door de gezaghebbende criticus Kevin Whitehead omgedoopt werd tot ‘New Dutch Swing’. Politieke verschuivingen en veranderingen van management hebben ervoor gezorgd dat dit genre nog maar sporadisch aan bod komt in wat ooit op nationaal niveau de belangrijkste broedcel was van de muzikale vernieuwing.

Ellington
Rietblazer Ab Baars en trombonist Joost Buis maakten deel uit van de avant-garde en waren regelmatig op het Amsterdamse podium te vinden. In december 2015 stonden ze er voor het laatst als duo, met door het oeuvre van Duke Ellington en Billy Strayhorn geïnspireerde muziek. Ook in hun nieuwe productie ‘Moods for Roswell’ vormen bewerkingen van stukken van deze jazzcomponisten de leidraad. Zo is ‘Sootywing’ oorspronkelijk ‘Black Butterfly’, heette ‘Two Ways’ eerst ‘Wig Wise’ en is ‘Sweet Stumblings’ een andere naam voor ‘Sweet Mama’. 

Uitgebeend
De kale duo-bezetting zorgt ervoor dat de focus op de muzikale inhoud ligt, zonder enige verstorende elementen. Het leidt tot uitgebeende improvisaties waarin geen noot te veel klinkt. Baars is met name op klarinet te horen waarop hij een bijna weldadig warme klank heeft. De dwarsheid waarmee hij nog wel eens uit de hoek wil komen, blijft nu afwezig. In ‘Hopkins Rudd’, een bewerking van Ellington’s ‘Jack The Bear’, horen we de blues en hetzelfde geldt voor ‘Handwoven’, gebaseerd op de ‘Creole Blues’. Hilarisch is de ‘Little March’, die aanvoelt als een expres uit de pas lopend fanfareorkest. Het hele album wordt gekenmerkt door een soort aangename lichtheid die je als luisteraar onopvallend bij de hand neemt. Het stekelige en agressieve van sommige improvisatiemuziek is volledig afwezig. 

Hommage
Jammer is het dat het geluk voor de luisteraar al na 37 minuten ophoudt: voor een cd aan de korte kant. Wel vormt het afsluitende ‘Moods for Roswell’ een prachtig hommage aan Roswell Rudd (1935-2017), een van de grote vernieuwers van de trombone en een musicus waarmee Baars en Buis bevriend waren. Naadloos versmelten het geluid van de trombone en de Japanse shakuhachi om over te gaan in het overbekende ‘In a Sentimental Mood’. Het wachten is op het moment dat dit bijzondere duo weer in het Bimhuis staat: na bijna vijf jaar radiostilte wordt het weer hoog tijd. In de tussenliggende periode is het prachtige album ‘Moods for Roswell’ een meer dan aangename vervanger. 


© Jazzenzo 2010