Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

L’Âme Des Poètes – Le Métèque

CD-RECENSIE

L’Âme Des Poètes – Le Métèque
bezetting: Pierre Vaiana sopraansaxofoon; Fabien Degryse akoestische gitaar; Jean-Louis Rassinfosse contrabas
opgenomen: april 2019, Igloo Studio, Brussel
uitgebracht: 15 juni 2020
label: Igloo
aantal stukken: 12
tijdsduur: 61’35
website: www.amedespoetes.com
door: Georges Tonla Briquet



Heeft het Franse chanson waarde zonder de teksten? Het jazztrio L’Âme Des Poètes bewijst al een paar decennia van wel, zij het weliswaar met de nodige aandacht voor melodie, harmonie, dat tikkeltje swing en de nodige improvisatie.

Op de vorige acht albums werkten Pierre Vaiana (sopraansaxofoon), Fabien Degryse (akoestische gitaar) en Jean-Louis Rassinfosse (contrabas) rond thema’s en chansonniers als Georges Brassens, Jacques Brel en het Belgische chanson. De groepsnaam komt trouwens van een lied van Charles Trenet. Deze keer gaan ze een stap verder en staat een expliciet(er) engagement op hun agenda. De titeltrack is dan ook niet toevallig ‘Le Métèque’ van Georges Moustaki. Een term die in het oude Griekenland synoniem stond voor iemand die op zoek was naar een nieuwe vaste verblijfplaats. Deze betekenis evolueerde mettertijd naar een scheldwoord, namelijk ‘vreemdeling’ en zeer negatief bedoeld. L’Âme Des Poètes gebruikt het lied als uitgangspunt om culturele diversiteit aan te moedigen en de rijkdom van het Franse chanson op dat gebied aan te tonen. Met namen als onder meer Charles Aznavour, Josephine Baker, Henri Salvador, Yves Montand, Dalida en zelfs Dick Annegarn hebben ze meteen een hele revue met referenties die reiken van het vrolijke Parijs uit de jaren twintig van de vorige eeuw tot een sterk politiek geladen titel als ‘Le Chant Des Partisans’ (een verzetslied uit de Tweede Wereldoorlog). 

De melodielijn vormt overal de rode draad. Dat er geen drummer bij betrokken is, heeft daar een en ander mee te maken. Het zijn de kleine details die elk lied omvormen tot een pareltje. Zoals de experimentele gitaarintro (althans in deze context) van ‘J’ai Deux Amours’ om nadien volledig te verglijden naar een exotisch decor. Zowel gitarist, bassist als sopraansaxofonist grabbelen in hun kleurdoos om alles de aangepaste tinten mee te geven. Zo ontstaat een natuurlijke flow mede dankzij de vernuftige arrangementen. 

Zelfs wie niet vertrouwd is met het genre zal heel wat nummers herkennen (‘Marie-Jeanne’ de hit van Joe Dassin die een vertaling is van ‘Ode To Billie Joe’) en gaat gegarandeerd op zoek naar de originele versies en de bijpassende teksten. Hartverwarmend in een jazzcontext zonder dat het melig klinkt. L’Âme Des Poètes kan het, nog steeds, vooral ook live. Stripliefhebbers appreciëren de originele hoestekening (als drieluik van de digipack) speciaal ontworpen voor deze cd door Barly Baruti.




Beluister dit album via Spotify (inloggen noodzakelijk)




Dans mon île


© Jazzenzo 2010