Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Barend Middelhoff – Fair Play

CD-RECENSIE 

Barend Middelhoff – Fair Play
bezetting: Barend Middelhoff tenorsaxofoon, Peter Bernstein gitaar, Clovis Nicolas contrabas, Jason Tiemann drums
opgenomen: 20 juni 2019, Acoustic Recording, Brooklyn, New York
uitgebracht: juni 2020   
label: Jazz Tribes
aantal stukken: 8
tijdsduur: 43’36
website: barendmiddelhoff.com - jazztribes.net
door: Cyriel Pluimakers



De in Nederland geboren tenorsaxofonist Barend Middelhoff (1965) woont al geruime tijd in Italië, waar hij onder meer doceert aan een aantal conservatoria. Middelhoff werd met name bekend door zijn jarenlange lidmaatschap van The Houdini’s. Als blazer heeft hij een stevige recht voor zijn raap stijl, die aansluit bij de jazztraditie. Je zult hem niet betrappen op een flirt met minimal music, easy tune of wereldmuziek. Middelhoff staat met beide benen in de grond van de echte jazz.

Tristano
Voor Jazz Tribes nam hij een jaar geleden in New York een nieuwe cd op, een productie die naadloos past in het stevige profiel van dit label. Gast is gitarist Peter Bernstein en de ritmesectie wordt gevormd door de Franse contrabassist Clovis Nicolas en de Amerikaanse drummer Jason Tiemann. Voor zijn album kiest Middelhoff de insteek van de muziek van de legendarische Lennie Tristano (1919-1978), een van de belangrijkste vernieuwers van de naoorlogse jazz. Tristano stond voor een etudeachtige stijl, met lineaire improvisaties die min of meer gestoeld waren op de conventies van de barokmuziek. Muzikale volgelingen waren onder meer altsaxofonist Lee Konitz, gitarist Billy Bauer, pianist Sal Mosca, contrabassist Peter Ind en de tenorsaxofonisten Ted Brown en Warne Marsh. Vooral de laatste heeft een grote invloed op de actuele stijl van Middelhoff. 

Diepgaand
Het album start met ‘The Cause Of Sequence’, een compositie die zo afkomstig zou kunnen zijn van de legendarische Marsh. Fraai zijn de muzikale vraag-antwoord momenten tussen de tenorsaxofonist en gitarist Bernstein. Steviger, met een onmiskenbare latin feel, is ‘Dime Algo Lindo’. Diepgaand is ‘Fair Play’, met wederom dat fraaie samenspel met Bernstein. Voortdurend zorgt het ensemble dat de muziek blijft ademen en niet verstikt raakt in virtuositeit. Contrabassist Nicolas is de auteur van ‘Green Room’, een enigszins introspectief thema dat de tenorsaxofonist inspireert tot een bijna bezwerende solo. De lichtvoetige bossa nova weerklinkt in ‘Valparaiso’ en het complexe ‘Unison Party’ laat horen hoe goed dit ensemble ingespeeld is. ‘Ask Monk’ refereert aan de fameuze jazzpianist en het bekende ‘That Old Feeling’ vormt een weldadige afsluiter.

Meesterwerk
Met zijn productie ‘Fair Play’ toont Middelhoff definitief aan dat hij tot de belangrijkste West-Europese saxofonisten behoort en dat zijn aanwezigheid in Nederland node gemist wordt. Dat hij daarvoor de muziek van Tristano als uitgangspunt neemt, is alleen maar toe te juichen, want de meeste jazzliefhebbers zitten niet te wachten op een verdere verdunning van dit genre met modieuze invloeden uit andere muzikale richtingen. Bijna vanzelfsprekend heeft Middelhoff een klein meesterwerk gecreëerd, dat weer een nieuwe sterke tak vormt aan de boom van Jazz Tribes.  




Beluister dit album via Spotify (inloggen noodzakelijk)




Fair Play


© Jazzenzo 2010