Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Angelo Verploegen – The Art of Traveling Light

CD-RECENSIE

Angelo Verploegen – The Art of Traveling Light
bezetting: Angelo Verploegen flugelhorn, Wim Bronnenberg gitaar, Jasper van Hulten drums
opgenomen: 17 en 18 juni 2020, MCO Hilversum
uitgebracht: augustus 2020
label: Just Listen
aantal stukken: 11
tijdsduur: 58’34
website: www.nativedsd.com
door: Cyriel Pluimakers



Angelo Verploegen is een van de meest gewaardeerde trompettisten van ons land. Zijn veelzijdigheid is bijna spreekwoordelijk en je komt hem tegen in allerlei configuraties, van bigband tot kamermuziekensemble. Verploegen kan stevig uit de hoek komen in de kopersectie van een orkest, maar ook uitermate verfijnd en lyrisch spelen. De laatste jaren horen we hem steeds vaker op de flugelhorn, het zachtere broertje van de trompet. Lang geleden zette hij met dit instrument zijn eerste muzikale schreden in de fanfare in zijn geboorteplaats Oss.

Experimenteren
De laatste jaren is Verploegen verbonden aan het jonge label Just Listen, een onderdeel van de hoge resolutie site nativedsd.com. Graag experimenteert hij met diverse bezettingen. Zo maakte hij met gitarist Ed Verhoeff en contrabassist Eric van der Westen het aan standards gewijde album ‘The Sweetest Sound’. Met drummer Jasper van Hulten produceerde hij ‘The Duke Book’, gewijd aan de muziek van Duke Ellington en Billy Strayhorn. Beide albums werden buitengewoon enthousiast ontvangen. Om de trilogie compleet te maken, verschijnt er nu ‘The Art of Traveling Light’ waarop Verploegen speelt met gitarist Wim Bronnenberg en wederom Van Hulten op slagwerk.

Open
De afwezigheid van een contrabassist zorgt voor een bijzonder open geluid. Het repertoire is een opmerkelijke mix van standards, eigentijdse stukken en eigen composities. De rol van de bassist wordt beurtelings ingevuld door de gitaar en de drums. Verploegen reflecteert in zijn nieuwe productie op de vele reizen die hij in zijn carrière ondernomen heeft, van het moment dat hij afscheid neemt van zijn gezin tot de diverse ongemakken die hij onderweg tegenkomt. Het openingsnummer ‘Hub’s Hub’ is een hommage aan Hub van Laar, de bouwer van zijn inmiddels twintig jaar oude flugelhorn. Hij vervolgt zijn muzikale reis met het bekende ‘You’d Be So Nice To Come Home To’. Het Italiaanse levenslied weerklinkt in Bruno Martino’s ‘Estate’. Weergaloos zijn de uitvoeringen van June Styne’s ‘Time After Time’ en het van Eden Ahbez afkomstige ‘Nature Boy’. In zijn improvisaties weet Verploegen telkens de kern van deze composities te raken.

Indrukwekkend
Een andere insteek vormt het van Mischa Mengelberg afkomstige ‘Een Beetje Zenuwachtig’ en de weerbarstige ‘Dance Of The Infidels’ van bebop-pionier Bud Powell. Hoe groot zijn ballad-capaciteiten zijn, bewijst hij in zijn meer dan indrukwekkende interpretatie van ‘Cry Me A River’ waarbij hij spaarzaam begeleid wordt door drums en gitaar. Een melancholiek exposé dat afgewisseld wordt met het energieke ‘File Under Exit’, afkomstig van de leider. Met het prachtige ‘In The Wee Small Hours Of The Morning’ sluit Verploegen op zijn flugelhorn a capella dit meesterlijke album af: een solo die nog minutenlang in je oren blijft doorzingen.


© Jazzenzo 2010