Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Markus Reuter, de held van de Touch GuitarsĀ®

3 CD-RECENSIES
door: Georges Tonla Briquet









Markus Reuter bracht dit jaar vijf albums uit.

Foto © website MR.


Markus Reuter is een van de weinige meesters op de Touch Guitar. De Duitse musicus is bovendien een actieve jongen. Sinds 1 januari 2020 bracht hij maar liefst vijf albums uit. We selecteerden er drie waarop hij telkens een andere persoonlijkheid incarneert. Natuurlijk allemaal via het New Yorkse MoonJune-label dat grossiert in dergelijke releases.

Reuter is niet alleen zeer productief maar tevens uiterst flexibel en polyvalent. Zo is hij uitvoerend muzikant, componist, producer, instrumentontwerper en klankingenieur. Eigenschappen die van hem een buitenbeentje maken mede door zijn eclectische muzikale smaak. Zijn aanvankelijke leerschool: grootmeester Robert Fripp, zelf jaren oefenen om de Chapman Stick op vakkundige wijze te leren hanteren om tenslotte uit te komen bij de Touch Guitar. De drie nieuwe cd’s laten zich het best beluisteren in onderstaande volgorde om de trapsgewijze ontplooiing beter te kunnen volgen. 



Markus Reuter & Mannheimer Schlagwerk - Sun Trance
bezetting: Dennis Kuhn vibrafoon; Ti-Hsien Lai vibrafoon; Luis Andrés Chavarría Báez glockenspiel; Lukas Heckmann glockenspiel, shaker; Marius Fink crotales, shaker; O?uz Akba? crotales, shaker; Maria Wunder basklarinet; Patrick Baumann gitaar; Johannes Engelhardt bas; Hye-Rim Ma synthesizer; Linda-Philomène Tsoungui drums; Markus Reuter Touch Guitars® AU8, soundscapes
opgenomen: 23 mei 2017, Alte Feuerwache, Mannheim, D
aantal stukken: 1
tijdsduur: 36:26
website: markusreuter.com


Net iets meer dan een half uur ambient loops doorkruist met geïmproviseerde gitaarpartijen die nergens de delicate sfeer verbrijzelen. Een oefening in het beluisteren van een laag voor laag opgebouwde compositie die Reuter schreef in opdracht van percussionist Dennis Kuhn voor het Mannheimer Schlagwerk. De uitvoering door het ensemble had plaats op 23 mei 2017 in Mannheim. Het instrumentarium bestond uit vibrafoons, glockenspiel, shakers, basklarinet, gitaar, bas, synthesizer en drums. Reuter zelf is te horen op zijn achtsnarige Touch Guitar AU8. De conceptuele Brian Eno is niet ver weg evenmin de invloeden uit het Indonesische gamelan-repertoire en de groep Japan maar dit klinkt vooral als Reuter zijn eigen ‘Tubular Bells’. Bonuspunten voor de kristallen sound en de dvd-versie van het premièreconcert.



Shapeshifters - Shapeshifters
bezetting: Markus Reuter touch guitar, electronics; Tim Motzer gitaren, bas, electronics; Kenny Grohowski drums
opgenomen: 18 augustus 2019, Shapeshifter Lab, Brooklyn, NY
aantal stukken: 4
tijdsduur: 64’09







Vier extra lange nummers (22’47, 18’23, 14’01, 8’49) van begin tot einde geïmproviseerd met elk een minutieus opgebouwde verhaallijn. Reuter heeft hier het gezelschap van bassist en gitarist Tim Motzer (David Sylvian) en drummer Kenny Grohowski (Abraxas). Plaats van opname was The ShapeShifter Lab in Brooklyn. Mede-eigenaar is artistiek directeur Matthew Garrison, zoon van Jimmy Garrison (Coltrane). De reis begint aanvankelijk als een tot in de puntjes geregelde trip naar een onbekend sterrenstelsel. Tot de eerste onrustwekkende effecten opdagen. Grohowski leeft zich duidelijk helemaal uit op de extra instrumenten die hij steeds meesleurt. Een kolkende lavastroom van monolithische geluidssculpturen gedreven door continu aanrollende en beukende curves die niet meer te stoppen valt. Meeslepend als een ‘roman fleuve’. Een ogenschijnlijk vormloze geluidsmassa waaruit meer en meer herkenbare vormen opduiken. Zeker voor fans van Bill Laswell en Elliott Sharp. 



Markus Reuter Oculus – Nothing Is Sacred
bezetting: Markus Reuter Touch Guitars® AU8, soundscapes, toetsen; David Cross Fender Rhodes, elektrische viool; Fabio Trentini bas; Asaf Sirkis drums, percussive; Mark Wingfield gitaar; Robert Rich textures
opgenomen: 15 mei 2019, La Casa Murada, Spanje
aantal stukken: 5
tijdsduur: 61’22





Nieuwe constellatie met wederom een andere Reuter. Deze keer is hij omringd door drummer Asaf Sirkis (!), bassist Fabio Trentini, toetsenist en violist David Cross (King Crimson) en die andere MoonJune wondergitarist Mark Wingfield. Een belangrijke rol is weggelegd voor Robert Rich die overal de juiste atmosfeer creëert. En die is niet voor zwakke zielen. Vanaf de eerste klanken is het of je binnenwandelt in een reuze Wunderkammer van marteltuigen. De meest huiveringwekkende geluiden weergalmen met daartussen gitaristen die tekeergaan als banshees. De hidden persuader uit ‘Sun Trance’ ontpopt zich geleidelijk aan als predator. Met de obligate drumbeats die een trancegevoel oproepen. Ideale soundtrack voor de kortverhalen van Aleister Crowley of het tweede seizoen van de reeks American Horror Story (‘Asylum’). Een sonische chaos met dissonanten als een wolk Covid-19 virussen die niemand ontziet. Na deze apocalyptische doortocht blijft enkel nog een wazig decor en verloopt het resterende deel van de cd als een wandeling door de werkruimte van een taxidermist waarbij toch ook andere details opvallen. Alle virtual reality Oculus modellen lijken verouderd bij deze luisterervaring. 

Reuter zijn werk beschrijven is meteen beperkingen opleggen. Progrock? Anti-jazz? Impro-fusion? Avant-industrial? Zelf beluisteren en beleven blijft de tip. 


© Jazzenzo 2010