Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Tuur Florizoone – Night Shift

CD-RECENSIE

Tuur Florizoone – Night Shift 
bezetting: Tuur Florizoone chromatische accordeon
opgenomen: maart-augustus 2020, Studio des Rameurs, Brussel
uitgebracht: 5 november 2020
label: Aventura Musica
aantal stukken: 15
tijdsduur: 50’01
website: tuurflorizoone.beaventuramusica.be
door: Georges Tonla Briquet




De (eerste) lockdown zorgde voor de nodige frustraties maar duidelijk ook voor inspiratie. Heel wat muzikanten sloegen aan het componeren en namen dit materiaal op, meestal in een thuisstudio en op hun label. Onder hen accordeonist Tuur Florizoone.

Tuur Florizoone en zijn chromatische accordeon, een Bugari model, is een liefdesverhaal van  iets meer dan twintig jaar. Het instrument was zijn trouwe metgezel op verre reizen en het enige hulpmiddel waarmee hij in staat was zijn impressies te verklanken, ook nu in deze bizarre periode. Daar waar vroeger de nacht de gelegenheid was om - na een concert - met vrienden en collega’s na te praten of op stap te gaan, was het nu voor Florizoone het sein om zich terug te trekken en muzikale ideeën de vrije loop te laten. Zes maanden hield hij het vol eer hij de tijd rijp achtte om deze ascetische momenten aan de wereld kenbaar te maken. Twaalf eigen nummers aangevuld met bewerkingen van ’Omdat Ik Van Je Hou’ (Raymond van het Groenewoud), ‘Je Me Suis Fait Tout Petit’ (Georges Brassens) en zijn eigen ‘To Autumn’ in een nieuw jasje.

Onwennig, zo omschrijft Florizoone de context, althans die eerste nachten. Hoe verrassend en interessant kan je blijven zonder publiek? Dat is de kapitale vraag die de accordeonist zichzelf stelde. De man die zo graag die uitdaging aangaat werd plots geconfronteerd met een grote leegte aan de andere kant van de microfoon. Hoofd en hart liepen echter over van beelden en emoties. Dit alles kanaliseren gebeurde niet volgens de bekende Florizoone-aanpak waarbij een melodielijn en akkoordenschema de rode draad vormen. Pure improvisatie was deze keer het sleutelbegrip.

Dat hij al verschillende soundtracks voor films componeerde, hielp natuurlijk. Als de beste weet hij telkens de juiste intrinsieke atmosfeer te creëren. Of het nu een vrolijk deuntje moet zijn, een grijs getint melancholisch interludium of een spannende passage, Florizoone tovert het uit zijn accordeon. Ook nu, zij het op een heel introspectieve manier.

Plaats de cd in de speler, duw op play, sluit de ogen en vanaf de eerste noten voel je de oprechtheid van de klanken die de kamer vullen. Geen berekende designpatronen, geconcipieerde pathos of sentimentele anekdotiek maar muziek die oprecht kerft, zalft, troost, fluistert en vooral recht naar de keel grijpt. Concerten zijn een levensnoodzakelijkheid voor artiesten maar het is toch wel innig genieten van dit materiaal in een muisstille omgeving. 

Met wederom werk van Magnum-fotograaf Harry Gruyaert voor de hoes.



Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.


© Jazzenzo 2010