Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Yuri Honing & Wolfert Brederode – Avalon Songs

CD-RECENSIE

Yuri Honing & Wolfert Brederode – Avalon Songs
bezetting: Yuri Honing tenorsaxofoon, Wolfert Brederode piano
opgenomen: 20 juli 2020, Wisseloord Studio’s, Hilversum
uitgebracht: november 2020
label: Challenge Records
aantal stukken: 8
tijdsduur: 37’22
website: yurihoning.com - wolfertbrederode.com - challenge.com
door: Cyriel Pluimakers




Tenorsaxofonist Yuri Honing heeft zich de afgelopen jaren toegelegd op het ontwikkelen van een groots oeuvre, waaraan de nodige pretenties niet vreemd zijn. Zo werden zijn laatste releases ‘Goldbrun’ (2018) en ‘Bluebeard’ expliciet gelanceerd als meesterwerken die zich konden meten met artistieke prestaties van de grootste klassieke componisten. Het kan natuurlijk geen kwaad om de jazz uit het verdomhoekje te halen, maar met een dergelijk publicitair geweld loop je als musicus ook de kans je doel voorbij te schieten.

Koning Arthur
Dit neemt niet weg dat Honing met zijn kwartet fraaie albums heeft gemaakt. Voor zijn nieuwe productie ‘Avalon Songs’ keert hij terug naar de kamermuziekachtige duetvorm met pianist Wolfert Brederode. De titel refereert expliciet naar het verhaal van koning Arthur, een thema dat in de middeleeuwen zorgde voor een imposante hoeveelheid literatuur. Avalon was het eiland waar de zwaargewonde koning Arthur na de Slag bij Camlann heen werd gevoerd. Waarom hij naar deze legende verwijst maakt Honing niet duidelijk in het begeleidende boekje, dat opgesierd wordt door fraaie illustraties van kunstenares Mariecke van der Linden. Met haar en beeldend kunstenaar Ronald A. Westerhuis heeft hij ook naar aanleiding van deze release een tentoonstelling in Kasteel het Nijenhuis, waar ‘Avalon Songs’ gepresenteerd wordt als een Gesamtkunstwerk. Het is duidelijk dat Honing groot, nee erg groot durft te denken.

Subtiel
Het album opent met de titeltrack: een subtiel aangezette ballad die de verwachtingen meteen opvoert. Meer dan bijzonder is de subtiele pianobegeleiding van Brederode: een ware meester toont zich in zijn beperking. Een muzikale eigenschap waarvoor hij ook op de rest van het album garant staat. Waar Honing menigmaal zijn tenorsaxofoon ten hemel heft, blijft Brederode aards met beide benen op de grond staan. De bijna terloopse intro die de pianist speelt op Charlie Haden’s ‘Ellen David’ is ronduit schitterend. Slordig is dat de titel van het bekende ‘Wenn ich mir was wünschen dürfte’ van Friedrich Hollländer verbasterd wordt tot ‘Wenn ich mir Wünsche dürfte’. Had de producer dit niet kunnen controleren? Overigens kan dit bekende lied rekenen op een geïnspireerde interpretatie die het origineel ver overtreft.

Verdieping
Om het bekende ‘Goldbrun’ nu in duetvorm te horen is een speciale ervaring. De compositie wordt door Honing voorzien van een fraaie improvisatie die de melodie volgt, met op Fender Rhodes een zacht twinkelende Brederode. De compositie ‘Ebb’ van de pianist lijkt uit het niets te ontstaan met een tenorsaxofonist die spaarzaam de noten in de studioruimte projecteert. ‘Under Milkwood’ verwijst naar de grote Dylan Thomas, de dichter uit Wales die de Engelse poëzie vernieuwde en verrijkte. Het toppunt van artistieke verdieping bereikt het duo in het volkslied ‘Black is the Colour’: elke noot is raak en kleeft aan je gehoor. Met het gevoelige ‘The Flowers Die of Love’ van Billy Strayhorn sluit het album af. Jammer dat dit moois al na een zuinige 37 minuten ophoudt. Was het echt niet mogelijk geweest om een extra track toe te voegen?




Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.




Yuri Honing & Wolfert Brederode - Avalon
Video door Mariecke van der Linden.


© Jazzenzo 2010