Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Stick Men – Owari

CD-RECENSIE

Stick Men – Owari
bezetting: Tony Levin Chapman Stick, stem; Pat Mastelotto drums, percussie; Markus Reuter Touch Guitars® AU8, soundscapes; Gary Husband toetsen
opgenomen: 28 februari 2020, Blue Note, Nagoya, Japan
uitgebracht: 1 oktober 2020
label: Moonjune
aantal stukken: 11
tijdsduur: 77’11
website: tonylevin.com - moonjune.com 
door: Georges Tonla Briquet


Tony Levin, Pat Mastelotto en Markus Reuter vormen tegenwoordig het kerntrio van Stick Men. Voor de geplande tournee door Azië begin 2020 vervoegde Gary Husband de rangen. Het zou echter allemaal heel anders uitdraaien dan voorzien. ‘Owari’ werd hierdoor uiteindelijk een uniek document.

Tony Levin is wellicht de meest bekende bij een groter publiek. De man stond aan de zijde van een hele resem grote namen uit de pop-, rock- en jazzwereld. Onder hen Peter Gabriel, Sting, Paul Simon en Bill Brufford. Zijn grote liefde bleef echter King Crimson en groepen die hieraan gerelateerd waren op een of andere wijze zoals Stick Men (opgericht in 2009). De band van Gary Husband met deze fusionstroming is bijna even sterk door zijn verleden met onder meer Allan Holdsworth, Billy Cobham en John McLaughlin. Markus Reuter, grootmeester op Touch Guitars® AU8, sluit hier net zo kort bij aan door zijn indrukwekkende discografie terwijl drummer Pat Mastelotto een verleden heeft bij zowel King Crimson als bij XTC, Adrian Belew en Mr. Mister.

Wat het kwartet te wachten stond, hadden ze ondanks hun vele jaren on the road nooit meegemaakt. Van een tournee begin 2020 met negen optredens voorzien in China, Japan en Hong Kong bleef uiteindelijk nog een enkele datum over. Azië was namelijk in de greep van Covid-19 geraakt. Een uniek concert werd het op 28 februari 2020. Niet alleen het enige maar meteen de laatste maal dat de groep op het podium stond en dat voor een nog steeds niet voorspelbare periode. Het kon dus niet uitblijven dat er een uitgave van dit gebeuren zou verschijnen. De productie werd tot in de puntjes verzorgd. Door het wegfilteren van applaus klinkt dit als een studio-opname met hoge geluidskwaliteit.

Spacy geluiden en een vrouwenstem (Deborah Carter Mastelotto) verwelkomen de luisteraar op planeet Stick Men. Vreedzame wezens die daar wonen aangezien ze met een liefdevolle boodschap landen, een tekst van de Britse dichter en ex-King Crimson medewerker Pete Sinfield (‘Hajime (Peace)’). Een serene introductie, wel met donkere ondertoon en de onrustige geluiden van een Chapman Stick gitaar. Stilte voor het onheil aangewaaid komt. Na vijf minuten begint de confrontatie (‘Hide The Trees’). Het tempo wordt opgedreven en in slagorde beweegt het kwartet zich voorwaarts. Ze hebben duidelijk hun scenario op voorhand uitgedokterd. Beurtelings geven ze de richting aan. Zevenenzeventig minuten lang wordt de spanning er in gehouden. Met een parlando interludium als op de beste Pink Floyd-platen (‘Crack In The Sky’) en wat later tevens de nodige psychedelische omkadering (‘Owari’).

Enerzijds vertrouwd voor wie het werk van deze muzikanten en hun verleden kent, anderzijds uitgevoerd met een urgentie door het besef dat dit een historisch moment was. Met als bonusnummer een zestien minutenlange wazige trip in een lichtjaren ver verwijderde nebula. Het ideale evenwicht tussen stevige jazzfusion en progrock met een theatraal kantje. Het Japanse ‘owari’ kan vertaald worden als ‘het einde’, maar met dit album bewijst Stick Men nog steeds het heilige vuur te bezitten om verder te gaan. 

Uitgebracht als digipack met fotoboekje. Ook verkrijgbaar op vinyl (uitklapbare dubbel-lp) of in metalen doos met cassette. Eind januari verschijnt overigens een nieuw fotoboek van Tony Levin, ‘Images From A Life On The Road’. Hiervan is een gelimiteerde versie verkrijgbaar met harde kaft en gehandtekend door Levin. 


© Jazzenzo 2010