Artikel geprint vanaf Jazzenzo.nl

Angelo Verploegen, Ed Verhoeff & Eric van der Westen – When Night Falls

CD-RECENSIE 

Angelo Verploegen, Ed Verhoeff & Eric van der Westen – When Night Falls
bezetting: Angelo Verploegen flugelhorn, Ed Verhoeff gitaar, Eric van der Westen contrabas
opgenomen: 22 en 23 mei 2021, Studio 150, Bethlehemkerk Amsterdam
uitgebracht: maart 2022
label: Just Listen
aantal stukken: 11
tijdsduur: 51’33
website: justlisten-records.com - nativedsd.com
door: Cyriel Pluimakers


Angelo Verploegen is een specialist op de flugelhorn, het milder klinkende broertje van de trompet. Voor het audiofiele label Just Listen maakte hij de afgelopen jaren een aantal spraakmakende producties: ‘The Sweetest Sound’, ‘The Duke Book’ en ‘The Art of Traveling Light’. Met gitarist Ed Verhoeff en contrabassist Eric van der Westen nam hij de eerste van deze reeks op. Nu ligt er de opvolger ‘When Night Falls’, een album waarop wederom nieuwe interpretaties van jazz standards centraal staan.

Teksten
De productie is een ode aan de nacht in al haar vormen: van de schemering tot aan de morgenstond. Het album is opgenomen in de Bethlehemkerk, een voormalige Lutherse kerk in Amsterdam. De akoestiek van deze zaal is bijzonder en laat de muziek ademen: de ruimte is een integraal onderdeel van de opname. Vocale klassiekers vormen het leidmotief en de opener ‘Close Your Eyes’ neemt je meteen mee naar de gouden jaren van de jazz. Duidelijk is dat Verploegen ook de teksten van de songs kent en dat deze telkens de basis vormen van zijn interpretaties. Lichtvoetig klinkt’ Dancing In the Dark’ en met ingehouden humor speelt het trio ‘Makin’ Whoopee’. 

Spanningsboog
Melancholie vinden we in ‘It’s a Pity To Say Goodnight’ en ‘Quiet Nights Of Quiet Stars’: melodieën die klinken als een hevige verliefdheid die erop wacht om ingelost te worden. De volgorde van de opgenomen nummers is buitengewoon goed doordacht, met een feilloos gevoel voor een perfecte spanningsboog. Bovendien is er de juiste hoeveelheid afwisseling: zo wordt alle dromerigheid abrupt doorbroken in ‘The Night We Called It A Day’, die nu eens een keer niet sentimenteel wordt uitgevoerd. 

Vederlicht 
Het beste bewaart het ensemble voor de tweede helft van het album, met een vijftal toppers uit het Great American Songbook. ‘Stardust’ wordt ingeleid met een prachtige contrabassolo, gevolgd door een hemels klinkend flugelhorn die in het erop volgende ‘Stella By Starlight’ een stapje terugdoet voor het avontuurlijke gitaarspel van Verhoeff. Dat het trio afsluit met een medley bestaande uit ‘Moon River’, ‘A Nightingale Sang In Berkeley Square’ en ‘Softly As In A Morning Sunrise’ is een bijna onvoorstelbare krachttoer. Waar velen gebukt zouden gaan onder het gewicht van de traditie, laten zij alles fris en vederlicht klinken. Muziek die je alleen maar zo kunt spelen, als je al een rijke carrière achter je hebt. Een topalbum.




Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.



Making of.


© Jazzenzo 2010