Bart Quartier legt uit dat deze miniaturen zijn geïnspireerd door de ‘Children’s Songs’ van Chick Corea. Hij kon dit project in onderzoeksvorm realiseren met steun van het Koninklijk Conservatorium Brussel en de Erasmushogeschool aldaar. Elk van de 24 essays heeft een aparte sfeer, die afhangt van de titel van het miniatuurtje: ‘Brave’, ‘Shy’, ‘Sad’, ‘Happy’, ‘Sorry’ en ga zo maar door.

De beide musici stelden zichzelf ten doel de korte stukken te herleiden tot hun basis en ze zo doorzichtig mogelijk te houden. Zij gebruiken daarbij elementen uit de jazz, hedendaagse gecomponeerde- en geïmproviseerde muziek, etnische en volksmuziek. Daardoor kan worden gesteld dat ‘Profiles’ een reis betekent door de onafzienbare steppen van muziek. Vibrafonist en pianist doen dat gedeeltelijk vanuit een partituur, maar het zijn vooral de improvisaties die het karakter van deze afwijkende cd bepalen.

Er wordt op een wijze geïmproviseerd die verhindert dat een van de twee de hoofdrol kan opeisen. Zoals de grens tussen partituur en improvisatie hier nauwelijks valt te trekken, zo is ook de rol die ieder zich toeëigent, nauwelijks te omschrijven. De lichtvoetige toon van de vibrafoon ontrolt zich vaak op de voorgrond, om zonder enige overgang door de donkerder klank van de piano te worden opgevolgd. En omgekeerd uiteraard. De improvisaties vinden op onvoorspelbare plekken plaats: aan het begin, in de middenstukken, tegen de slotnoten van een stuk, het maakt allemaal niet uit.

Het ondoordringbare samenspel van Bart Quartier en Bart van Caenegem tilt deze cd naar grote hoogte. In feite is elk essay een analyse van het fundament dat er aan ten grondslag ligt. En om dan 24 van dergelijke onderzoeken te doen en die allemaal op hetzelfde hoge niveau uit te voeren, ja, dat is een prestatie van jewelste.