Rustig wiegend op een synthesizer klankband met vederlichte kosmische tinten leiden ze de luisteraar binnen tot hun koninkrijk. Een voorspel dat ze aanvullen met parallellen aan Brad Mehldau en The Bad Plus. Al snel blijkt dat hun verleden verankerd zit in groepen als Crazy Men, DAAU en Chaos Of The Haunted Spire. Voeg daar hun interesse aan toe voor het betere fusionwerk gekoppeld aan trancepatronen en de kleurrijke hoes wordt meteen duidelijk. Veelzijdigheid als smaakmaker. 

Bij de intro van ‘Jahzz’ lijkt het even of ze Timmy Thomas zijn Why Can’t We Live Together’ gaan bewerken maar al snel leiden ze dit om naar meer experimentele dubsituaties die je bij Echoes Of Zoo verwacht. En dan dat breekpunt na bijna twee en een halve minuut waarbij ze overschakelen naar akoestische piano in duo met een zwoele sax. Ontwrichtend en toch klopt het. Pharoah Sanders en Coltrane zijn niet ver meer af. Allemaal eindigend in een wervelwind van impressies.

Andrew Claes grijpt hier zijn kans om het elektro-akoestisch klankpotentieel van zijn saxofoon verder uit te testen. Bram Weijters past eenzelfde plastische tactiek toe achter zijn toetsen terwijl bassist Free Madou en drummer Klaas De Somer continu flirten met ritmepatronen schatplichtig aan drum-’n-bas en derivaten hiervan. Ze omarmen tevens schaamteloos uiterst broze interludiums die na een paar minuten ontsporen in puntige jazz. Een strategie waarbij ze een hedendaagse en vooral eigen dynamiek cultiveren. Beluister om te beginnen het tien minutenlange ‘Odyssey’ en u weet wat te doen. Nu al de groep van 2023.

• Beluister dit album via Bandcamp.
  
  
  

Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.

An Arp in Tunisia.