CD-RECENSIE 
Luc Houtkamp - Frush
bezetting: Luc Houtkamp, tenorsaxofoon, klarinet; Sebi Tramontana trombone; Steve Beresford piano; Martin Blume drums, percussie
opgenomen: 17 november 2023, Loft Keulen
uitgebracht: november 2024
label: FMT
aantal stukken: 7
tijdsduur: 55'56
website: luchoutkamp.nl - fmr-records.com
door: Cyriel Pluimakers
Zo’n twintig jaar geleden is het alweer dat Luc Houtkamp de Boy Edgar Prijs won. Binnen de jury woedde er toentertijd een stevige discussie en het scheelde maar een haar of er was in 2004 geen kandidaat geweest. Ook de daaropvolgende tournee kwam met veel kunst- en vliegwerk tot stand. Veel jazzpodia gooiden hun kont tegen de krib en voor veel programmeurs was deze muziek een brug te ver. Houtkamp vormt nu eenmaal een bijzondere einzelgänger binnen de wereld van de improvisatiemuziek. Eigenwijs en tegen alle stromen in volgt hij zijn eenzame weg met muziek die allesbehalve modieus is. Ons koude kikkerlandje heeft hij inmiddels ingeruild voor het warme Malta. Waar momenteel braafheid in de jazzscene regeert, laat Houtkamp de muziek nog ouderwets knetteren en schuren. Een kwaliteit op zichzelf!
Voorzichtig aftasten
Zo ook bij deze in november 2023 in de Keulse LOFT gemaakte opname. Hij treedt op met de van het Italiaanse Instabile Orchestra bekende trombonist Sebi Montana. Aan de piano treffen we de Brit Steve Beresford aan en achter het slagwerk de Duitser Martin Blume. De muziek komt geleidelijk op gang, waarbij de musici elkaar eerst voorzichtig aftasten. Het staccato-spel van tenorsaxofonist Houtkamp contrasteert met de langere lijnen van trombonist Tramontana. Beresford gaat de piano te lijf als was het een slagwerkinstrument en drummer Blume vuurt het geheel aan met kleine geluiden.
Dwarsigheid
Zeven stukken van ruim drie tot twaalf minuten telt het album. Samen met Houtkamp vormt de slagwerker een hoofdrol in het bondige ‘Flusk’ om in ‘’Fidther’ - het langste stuk van de cd – een hoofdrol toe te bedelen aan de klarinet van de leider. Trombonist Tramontana pakt flink uit in ‘Fream’ terwijl Beresford de piano stevig van katoen geeft. Subtiel klinkt het ensemble in het compacte titelnummer ‘Frush’, waarna de blazers niets ontziend tekeergaan in ‘Fracchen’, een titel die voor zich spreekt. Die typerende dwarsigheid vinden we ook in het afsluitende ‘Frizzling’ waarin allerlei gefriemel en gerommel uiteindelijk toch leidt tot een aanvaardbaar resultaat met de toetsen van Beresford als samenbindende factor. Muziek die vooral live genoten moet worden en waarvan het tijd wordt dat de Nederlandse podia en festivals er aandacht aan besteden.
- Beluister dit album via Bandcamp.
Opname Frush, 17 november 2023.
Live in Loft, Keulen.