CD-RECENSIE 
Dick de Graaf – Lifeline
bezetting: Dick de Graaf tenor- en sopraansaxofoon en fluit, Barry Green piano, Jos Machtel contrabas, Pascal Vermeer drums
opgenomen: 21 december 2023
uitgebracht: november 2024
label: ZenneZ Records
aantal stukken: 9
tijdsduur: 67’14
website: dickdegraaf.com - zennezrecords.com
door: Cyriel Pluimakers
Ter gelegenheid van zijn veertigste verjaardag als jazzmusicus gaf saxofoniost Dick de Graaf in 2022 het jubileumalbum ‘Festive’ uit, dat voorzien was van een uitgebreide biografie. Vervolgens ontving hij voor zijn totale oeuvre de Edison Jazz Award, waarna een tournee langs dertig podia volgde.
Verhalen
Het nieuwe album ‘Lifeline’ van de inmiddels 70-jarige De Graaf bestaat uit een achttal muzikale verhalen. Losjes is de intro van de opener ‘Swallows’, een verwijzing naar De Graafs grote belangstelling voor vogels. De grote jazzvernieuwer Charles Mingus (1922-1979) wordt geëerd met een eigen interpretatie van het klassieke ‘Pork Pie Hat’. Een hoogtepunt vormt het stevige titelnummer ‘Lifeline’, waarin we de leider horen excelleren op tenorsaxofoon, zijn hoofdinstrument. De Graaf beschikt over een imposant geluid met een stevige kern en dito ademsteun, iets wat we bij de nieuwe generatie zelden meer tegenkomen. Aanstekelijk is ook de pianosolo van Barry Green, die met zijn geïnspireerde spel de ritmesectie maximaal weet op te drijven.
Meditatief
Curieus is het om De Graaf in ‘Past into Present’ te horen op dwarsfluit in een arrangement van JS Bach’s ‘Bourree’ uit de bekende Suite voor Luit BWV 996. Ooit startte hij op dit instrument. Speels is ‘Family Portrait’, een compositie opgedragen aan zijn gezin, waarin de sopraansaxofoon centraal staat. Pianist Green leidt ‘Fade In, Fade Out’ in met De Graaf in een meditatieve stemming: muziek die gebaseerd is op Franz Schubert’s lied ‘Der Tod und das Mächen’ en klinkt als een terugblik op een decennialange carrière. Buitengewoon fraai is de solo van contrabassist Jos Machtel. Van een bijna spreekwoordelijke subtiliteit is het spel van slagwerker Pascal Vermeer.
Imposant
Het daaropvolgende ‘Sparkles’ laat de luisteraar letterlijk opveren uit zijn stoel met een bandleider die overduidelijk in zijn element is. De beginmelodie blijft echt in het gehoor hangen. Uiteraard mag grootmeester Duke Ellington (1899-1974) niet ontbreken: zijn oeuvre vormt de Mount Everest van de jazz en De Graaf eert hem indirect met een glanzende uitvoering van ‘Duke Ellington’s Sound of Love’, ook alweer zo’n karakteristieke compositie van Mingus. Als een kers op de taart volgt aan het einde een in het Rotterdamse Lantaren Venster opgenomen live-registratie van ‘Moving Out’, met de tenorsaxofonist in topvorm. ‘Lifeline’ vormt een bijzondere toevoeging aan het toch al imposante oeuvre van De Graaf.
Beluisteren via Spotify, inloggen noodzakelijk.